1
கடந்த ஆகஸ்ட் 21 அன்று, மதுரையில் தமிழக வெற்றிக் கழகத்தின் இரண்டாவது மாநாடு நடந்தது. மாநாட்டின் படங்களில் மக்கள் கடலாக திரண்டிருந்ததும், முழக்கங்கள் இட்டதும், தவெக தலைவர் நடிகர் விஜய் ரேம்ப் வாக் செய்யும் போது அவரைத் தொட முயன்று ஏறியது, தூக்கியெறியப்பட்டது முதலான அனைத்து காட்சிகளும் பல்வேறு மக்கள் தரப்பினரையும் சென்று சேர்ந்திருக்கிறது; பேசுபொருளாகியிருக்கிறது. தவெக சார்பில் நடத்தப்பட்ட இரண்டாவது மாநில மாநாடு வழக்கமான அரசியல் கட்சி மாநாடுகளின் விதிமுறைகளுக்கு உட்படாமல் ஒரு பிரம்மாண்டமான அரசியல் கலாச்சார நிகழ்ச்சியைப் போல நடந்து முடிந்திருக்கிறது. சினிமாவுக்கும், அரசியலுக்கு இடையிலான வேறுபாட்டைக் களைந்ததோடு, அரசியல் களத்திற்குள் அதீத பலம்மிக்க நாயக வழிபாட்டு முறையையும், அதனால் நிகழும் மக்கள் திரட்சியையும் சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறது.
தவெக மாநாட்டில் கூடிய இளைஞர்களை ‘முட்டாள் ரசிகர்கள்’, ‘தற்குறிகள்’ என ஆளுங்கட்சி ஆதரவு ஊடகங்கள் லேபிள் செய்து வருகின்றனர். இது மேலோட்டமான புரிதலாக மட்டுமின்றி, கட்டமைப்பு ரீதியான யதார்த்தங்களை நிராகரிக்கும் நிலைப்பாடாக இருக்கிறது. மதுரையில் தவெக மாநாட்டில் கூடிய இளைஞர் கூட்டம் என்பது திராவிட அரசியல் பொருளாதாரத்தின் கீழ் வாழும் ஓர் பெருங்கூட்டம்; அது காலந்தோறும் அரசியலில் இருந்து விலக்கப்பட்டுள்ளதோடு, நவதாராளவாதத்தின் ஒழுங்கின் கீழ், அரசியலற்ற குடிமக்களாக இயங்கி வருபவர்கள் என்ற கண்ணோட்டத்தில் இருந்து அணுக வேண்டும்.
நடிகர் விஜய் மீதான இத்தகைய பிம்பக் கட்டமைப்பைத் தனியாக ஆராய முடியாது. தமிழ்நாடு முதல்வர் மு.க. ஸ்டாலின், துணை முதல்வர் உதயநிதி ஸ்டாலின் ஆகியோருக்குக் கூடும் கூட்டங்களும் இத்தகைய கலாச்சார, பொருளியல் சூழல்களில் இருந்தே உற்பத்தி ஆகின்றன என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். பணம் கொடுத்து கூட்டம் சேர்ப்பது, நவீனத் தேர்தல் அரசியலின் சடங்குகளைச் செய்வது, ‘ஒரு தலைவர்’ என்ற ஒற்றைப் பிம்பத்தின் பின்னால் இருக்கும் பிரம்மாண்டக் கூட்டங்களைக் காட்டி, வெகுமக்கள் ஒத்திசைவைப் பெறுவது முதலானவற்றின் மூலமாக, அரசியல் தன்மைகளை அழகியலாக்கும் முயற்சிகள் தமிழக அரசியல் சூழலின் தவிர்க்க முடியாத அங்கமாக மாறியிருக்கின்றன. இந்தக் கூறுகளை முன்வைத்தே, காட்சிகளால் நிரம்பியிருக்கும் சமகால தமிழ் ஊடகச் சூழலின் அரசியல் மாநாடுகளும், தலைவர்களின் புகழ்பாடும் பாடல்களும் உருவாக்கப்படுகின்றன. இதன் பொருள், திமுகவுக்குக் கூடும் கூட்டமும், தவெகவுக்குக் கூடிய கூட்டமும் ஒன்று எனக் குறிப்பிடுவதல்ல. மாறாக, அரசியல் என்ற பெயரில் அரசியல் நீக்கம் மேற்கொள்ளப்பட்டு, ’குடிமகன்’ என்ற நவீனத் தேசிய கருத்தாக்கம், ரசிகன், கட்சிக்காரன், பார்வையாளன் எனச் சுருக்கப்பட்டு, தேர்தல் என்பது போருக்கு நிகரான ஒன்றாக மாற்றுவதாக அமைகிறது.

விஜய்க்குப் பின்னால் நிகழும் மக்கள் திரட்சியை வெறும் எம்ஜிஆர், ஜெயலலிதா ஆகியோரின் தொடர்ச்சியாக சுருக்குவது, சமகால நவதாராளமயத் தமிழ்ச் சூழலில் யதார்த்தங்களைப் புறந்தள்ளும் பார்வை. நவீன காலத்தில் ஒருபக்கம் தனிமனிதன் தொடர்ந்து உழைப்பில் ஈடுபடுவதும், மறுபக்கம் வெகுஜனத் திரட்சி ஏற்படுவதும் ஒரே தொடர்நிகழ்வின் பகுதி எனக் கூறும் வால்டர் பெஞ்சமின், பாசிசம் என்பது இத்தகைய புதிதாக உழைப்புச் சக்தியில் இணைந்த மனிதர்களுக்கு அவர்தம் நீக்க விரும்பும் வேறுபாடுகளைக் களையாமல், குறிப்பாக தனியுடைமையைக் களையாமல், வெகுமக்கள் திரள வழிசெய்கிறது. இங்கு உண்மையான பிரச்னைகள் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டு, அரசியலில் அழகியல் கூறுகள் இடம்பெறச் செய்யப்படுகின்றன. சினிமாவைப் போல, அரசியல்வாதிகளுக்கும் தற்காலத்தில் பின்னணி இசை, மாஸ் என்ட்ரீ, ramp walk முதலானவை சேர்க்கப்படுவது இத்தகைய தனிநபர் வழிபாட்டை முன்வைத்துதான் எனப் புரிந்துகொள்ளலாம். இத்தகைய வழிபாட்டை வால்டர் பெஞ்சமின் பாசிசத்தின் தர்க்க ரீதியான முடிவு எனக் கொள்கிறார்.
திமுகவோ, தவெகவோ பாசிஸ்ட் கட்சிகள் என்று இங்கு குறிப்பிடவில்லை. மாறாக, இந்தக் கட்சிகளின் கட்டமைப்புகள் சினிமா, ஊடக நிறுவனங்கள், சமூக வலைத்தளங்கள், பிற காட்சி ஊடகங்கள் முதலானவற்றின் வழியாக, நாயக பிம்பத்தின் பின்னால் திரள் வைக்கின்றன; அதே வேளையில், பொருளாதாரக் கட்டமைப்புகளையும், அவை உருவாக்கும் சமத்துவமின்மையையும் பாதுகாக்கின்றன. ஆதலால், இங்கு தேர்தல் என்பது ‘சிங்கம்’, ‘படைவீரன்’, ‘போர்’, ‘வேட்டை’ முதலான சொற்களோடு தொடர்புபடுத்தப்பட்டு, மக்கள் இந்த பிரம்மாண்டங்களின் ஓர் பகுதியாக மாறிவிடுகின்றனர். அவர்களின் உடல்களின் எண்ணிக்கையும், வாக்குகளும் இந்த பிரம்மாண்டத்தின் இடையில் மறைந்துவிடுவதோடு, அவர்களின் அசலான பிரச்னைகளும் மறக்கடிக்கப்படுகின்றன.
இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கம் திமுக, தவெக ஆகிய கட்சிகளின் தொண்டர்களைக் கண்டிப்பதோ, கேலி செய்வதோ அல்ல. மாறாக அவர்களின் இருப்பை நவதாராளமய திராவிட அரசியல் சூழலுக்குள் பொருத்துவது, அவர்களை சமகால அரசியல் கலாச்சாரத்தின் பிரதிநிதிகளாக அணுகுவது என்பதோடு, தவெக மாநாட்டின் ‘முட்டாள்’ கூட்டம் என்பது அழகியலுக்காக ஜனநாயகத்தை பலிகொடுத்து உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் அரசியலின் விளைபொருள் என வாதாடுவது இதன் நோக்கம்.
2
திராவிட அரசியலும், மக்கள் திரளும் பிரிக்க முடியாதவை. 1950களில் இருந்து, திமுகவும், தொடர்ந்து 1970களில் இருந்து அதிமுகவும் சாமான்ய மனிதர்களின் உடல்களின் திரட்சியைத் தேர்தல் அரசியலில் தம்மை மக்கள் பிரதிநிதிகளாக நிறுவிக் கொள்ள பயன்படுத்தி வருகின்றன. இதில் சினிமா என்ற நவீன ஊடகத்தின் பங்கு அளப்பரியது. மக்கள் பேரணிகள், மேடை நிகழ்ச்சிகள், தலைவர்களின் நாயக பாணியிலான வரவேற்புகள் முதலானவற்றிற்கான காட்சிகளின் இலக்கணத்தை சினிமா ஒருபக்கம் உருவாக்க, தமிழ்ச் சூழலில் அவை இணைந்து இயங்குவதால், அரசியல் தளத்திலும் மீண்டும் மாற்றியமைக்கப்பட்டு பயன்படுத்தப்பட்டன. இது கருத்தியலால் ஈர்க்கப்பட்ட மனிதர்களின் திரள் என்பதில் இருந்து விலகி, காலப்போக்கில் ஒற்றைத் தலைவர் பிம்பத்தின் பின்னால் திரண்ட பிரம்மாண்டக் கூட்டம் என்பதாக மாறியிருக்கிறது. இது சமகாலத்தில் அரசியல் செல்வாக்கை நிரூபிக்க பயன்படுவதாக இயங்குகிறது.

இந்தப் பிரம்மாண்டக் கூட்டங்களின் காட்சியமைப்புகளின் வழியாக, நலத்திட்டங்களையும், அனைவரையும் உள்ளடக்கியதாகவும் பிரசாரப்படுத்தப்படும் ‘திராவிட மாடல்’ என்பது உயிர்ப்புடன் இயங்குகிறது. ஒரு அரசு தான் சேவை செய்யப் போவதாகச் சுட்டிக்காட்டும் ‘குடிமக்கள்’ என்பதற்கு சான்றாக, இந்த மக்கள் திரள் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்த பிரம்மாண்ட திரட்சிக்குப் பின்னால் பொது மக்களின் வளங்கள், அந்தந்த இடங்களுக்குரிய செல்வாக்கு படைத்த புரவலர்கள், பணம் முதலானவற்றிற்குப் பெரும் பங்குண்டு. திமுக, அதிமுக ஆகிய கட்சிகளின் மாநாடுகளில் வெளிப்படையாகவே பணம் கொடுக்கப்பட்டு, கொடி பிடித்து வரும் மனிதர்களைக் காண முடியும். தவெகவைப் பொருத்த வரையில், நட்சத்திர நடிகரின் மீதான அளவுகடந்த விசுவாசத்தின் அடிப்படையில் ரசிகர்களின் உழைப்பால் மாநாடு நடத்தப்படுகிறது. திமுகவின் பாரம்பரியத்தின் தொடர்ச்சியாக, அரசியலும், இலக்கியத் தமிழும் ஓரளவு மேடைகளில் நீர்த்துப் போன அளவிலாவது இடம்பெறுகின்றன. தவெகவின் உருவாக்கம் என்பது நவதாராளவாத திராவிட அரசியலின் நீர்த்துப் போன உச்சகட்ட வடிவமாக, மக்கள் ஆதரவு பெறுவதாக மாறியிருக்கிறது.
இரண்டு விதமான மாநாடுகளிலும், அரசியலுக்குக் கொடுக்கப்படும் முக்கியத்துவத்தை விட கூட்டப்பட்டிருக்கும் மக்கள் திரளின் முக்கியத்துவம் அதிகரித்திருக்கிறது. ஒரு தலைவர், அவரைப் புகழ பிற துணைத் தலைவர்கள், பஞ்ச் டைலாக் கொண்ட பேச்சுகள், Thug Life சொல்ல வைக்கும் பாணியிலான counterகள் ஆகியவை கடந்த சட்டமன்றத் தேர்தல்களின் மக்கள் தொடர்பு உத்திகளாக இருந்தன. திமுகவின் இந்த பாணியிலான உத்தியின் அடுத்தகட்ட பரிணாமமாக இயங்குகிறது தவெகவின் மாநாட்டுப் பாணி. முன்பு, சமூக நீதியின் பெயராலும், மொழியுரிமையின் பெயராலும் கிளர்ந்தெழுந்த மக்கள் கூட்டம் இன்றும் கட்சிகளின் சடங்குகளுக்கான பிரம்மாண்டப் பொருளாக மாறியிருக்கிறது. கூட்டங்களின் பிரம்மாண்டம் அதிகரித்துக் கொண்டே இருந்தாலும், அவற்றை உருவாக்கும் ஒவ்வொரு தனிநபரின் அரசியல் நிலைப்பாடும் அரசியல் நீக்கம் செய்யப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது.
3
திமுக, அதிமுக ஆகியவற்றின் கூட்டங்களுக்குப் பின்னால் பணம், செல்வாக்கு, கட்சியின் கட்டமைப்பு முதலான பல காரணங்கள் இருக்கின்றன. அதே வேளையில், தவெகவின் கூட்டங்கள் ரசிகத்தன்மையால் இயங்குபவை. ஒரு திரைப்பட வெளியீட்டு நாளின் விழாக்கோலத்தைப் போல, ஒரு வழக்கமான இசை வெளியீட்டு நிகழ்ச்சியைப் போல தவெகவின் இரண்டாவது மாநில மாநாடு நடத்தப்பட்டிருக்கிறது. பணம், மது, பிரியாணி ஆகியவை கொடுக்கப்பட்டு கூட்டம் கூட்டமாக வாகனங்களில் அழைத்து வரப்படும் திமுக, அதிமுக ஆகிய கட்சிகளைப் போல அல்லாமல், நாயக பிம்பத்தை நோக்கி சொந்த செலவில், உழைப்பில் கூடியிருக்கிறது தவெகவின் கூட்டம். இந்தக் கூட்டத்தின் நோக்கம் என்பது அரசியலை மாற்றுவது என்பதாக அல்லாமல், நேரடியாகவே ஒரு திரைப்படத்தைப் பார்க்க வந்திருக்கும் பார்வையாளர்களைப் போலவே இயங்கியது. இங்கு விஜய் ஹீரோ என்பதில் இருந்து நகர்ந்து ‘தலைவர்’ என்ற இடத்திற்கு வந்திருக்கிறார்; அவரது அரசியல் வில்லன்களை நோக்கி வசனங்களைப் பேசியிருக்கிறார்; புதிதாக கட்சித் தொண்டர்களாக மாற்றப்பட்டிருக்கும் ரசிகர்களைக் கவர்ந்திருக்கிறார். சினிமா மூலமாக விஜய் உற்பத்தி செய்திருக்கும் நாயக பிம்பம் அவரது முதன்மை மூலதனமாக மக்களைத் திரட்ட வழி செய்திருக்கிறது. விஜய் என்ற வெற்றிகரமான திரை நடிகரின் வாழ்க்கை கதையில் இந்த மக்கள் திரள் அவரை ஒரு அரசியல் சக்தியாக அங்கீகரித்ததற்கான சான்றாக மாறுகின்றன. அவை தமிழக அரசியல் களத்திலும், தொடர்ந்து வரலாற்றிலும் முக்கியமான இடத்தைப் பெற வைக்கின்றன.

மறுபக்கம், திமுகவின் மாநாடுகளின் கூட்டங்கள், சாதிக் குழுக்களின் விசுவாசம், உள்ளூர் அமைச்சர்களின் செல்வாக்கு முதலானவற்றை நிரூபிக்கும் இடங்களாகவும் செயல்படுகின்றன. தவெக தொண்டர்களைப் போல ரசிக உணர்ச்சி மிகுந்த கூட்டமாக அல்லாமல், அரசியல் ஆதரவு, அனுதாபம் ஆகிய உணர்வுகளால் கூடுபவர்கள் இருந்தாலும், பெரும்பாலும் பணம் கொடுக்கப்பட்டு, கூட்டம், கூட்டமாக அழைத்து வரப்படுகின்றன. இங்கு கூட்டப்படும் மக்கள் திரளின் பணி, தவெக மாநாட்டைப் போல, வெறும் நாயக வழிபாடாக சுருங்கவதில்லை. மாறாக, இந்த மக்கள் திரள் திமுகவில் நிகழும் வாரிசு அரசியலை பொதுவெளியில் ஆட்சேபனையின்றி செல்லுபடியாக்கச் செய்கின்றது.
வாரிசு அரசியல் நாடகத்தில் ஒரு பின்னணி அலங்காரப் பொருளாக இந்த மக்கள் திரள் செயல்படுகின்றது. கலைஞர் கருணாநிதியின் மரபை நிரூபிப்பதற்காக, முதல்வர் மு.க.ஸ்டாலினின் கூட்டங்கள் இருந்த காலம் தாண்டி, மக்களாட்சியில் வாரிசு அரசியலை அதிகாரப்பூர்வமானதாக, இயற்கையானதாக மாற்றும் கூட்டங்களாக மாறியிருக்கின்றன துணை முதல்வர் உதயநிதியின் கூட்டங்கள். இத்தகைய மக்கள் திரள்களின் வழியாக, ஒரு பொது ஏற்பை, வாரிசுகள் மீதான ஆட்சேபனைகள் இல்லாத பண்பை உற்பத்தி செய்கின்றன. இது கட்சியின் அடிமட்டத்தில் இருந்து மேலிருக்கும் மூத்த நிர்வாகிகள் வரை, மேலிருந்து கீழ் அடிமட்டம் வரையிலும் பண்பு மாற்றங்களை உற்பத்தி செய்கின்றது. இதன் தொடர்ச்சிதான், நாடாளுமன்றங்களிலும், சட்டமன்றங்களிலும் ஒலித்த ‘சின்னவர் உதயநிதி வாழ்க’ என்ற குரல்கள். அவை அரசியல் முதிர்ச்சியடையாத வாரிசுத் தலைவர்களை ஒற்றை நம்பிக்கையாக மாற்றுவதோடு, தனிநபர் வழிபாட்டை முன்வைத்து, அரசியல் தீர்வுகளைப் பின்னுக்குத் தள்ளுகின்றன. திமுகவின் நிறுவனமயப்பட்டிருக்கும் வாரிசு அரசியல் இவ்வாறு பொது ஏற்பைப் பெற மக்கள் திரளைப் பயன்படுத்தும்போது, தவெகவில் அது ஏற்கனவே உருவாகியிருப்பதன் தொடர்ச்சியாக நிகழ்கின்றது.
திமுக, தவெக ஆகிய இரண்டு கட்சிகளிலும் தலைவர் புகழ்பாடும் பாடல்களில் பல்வேறு ஒற்றுமைகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. இரண்டிலும் துயரோடு இருக்கும் மக்கள் திரளை நோக்கி, மாளிகைகளில் இருந்து தலைவர் வருகிறார் என்ற பொருள்படும் அம்சங்கள், பெருந்தலைவர்களின் தொடர்ச்சியாகவும் மரபாகவும் சித்தரிக்கப்படும் தலைவர், மக்களின் பிரதிநிதியாகக் காட்சிப்படுத்தவதோடு மதச்சார்பின்மை என்பதையும் முக்கியமான ஒன்றாக முன்வைக்கின்றன இந்தக் கட்சிகளின் தலைவர் பாடல்கள். இத்தகைய ஒற்றுமைகளின் விளைவாக, இந்தப் பாடல்கள் அந்தந்தக் கட்சிகளின் தன்மையை விளக்குகின்றன. தனிநபர் வழிபாட்டை அதீதமாக முன்வைக்கின்றன. அதன் மூலமாக, ஜனநாயக விழுமியங்களைச் சுரண்டுகின்றன. இந்தத் தனிநபர் வழிபாட்டை வலிமைப்படுத்தவே மாநாடுகளின் மக்கள் திரள் சமகாலத்தில் பயன்படுகின்றது.
இந்த ஒப்பீட்டில், எடப்பாடி பழனிசாமி போன்ற வெகுமக்கள் கவர்ச்சியில்லாத தலைவர்களை உள்ளடக்கவில்லை. விஜய், ஸ்டாலின், உதயநிதி போன்றோருக்குக் காலப்போக்கில் அத்தகைய கவர்ச்சி உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அவை கொள்கை அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்டதாக அல்லாமல், பல ஆண்டுகளாகத் திட்டமிட்டு படிப்படியாக உற்பத்தி செய்யப்பட்ட ஒன்றாக இருக்கிறது. மேலும், இந்த மக்கள் திரள் இல்லாமல் இருப்பது, அதன் தொடர்ச்சியாக நாற்காலிகள் காலியாக இருப்பது, வட இந்தியத் தொழிலாளிகளை வைத்துக் கூட்டம் சேர்ப்பது முதலானவற்றை தமிழக பிஜேபி மேற்கொண்டு வருவதாலும் அதனை இங்கே சேர்க்கவில்லை. ஆனால், தமிழக பிஜேபியில் இத்தகைய நடவடிக்கைகளும், தொடர்ந்து அதனால் அவர்கள் மீது உருவாகும் கேலிப் பார்வையும் மக்கள் கூட்டம் என்பதன் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துவதோடு, மக்கள் பெருமளவில் திரள்வதால் உருவாகும் கலாச்சாரப் பொருளையும் வெளிப்படுத்துகின்றது.
4
ஒரு திரை நட்சத்திரம் என்பது திரைக்கு உள்ளும், வெளியிலும் நிகழும் பல்வேறு நிகழ்வுகளின் வழியாக தனது சமூக, கலாச்சாரப் பொருளை (Cultural Meaning) அடைகிறது. மேலும், விஜய், ரஜினி போன்ற தனிநபர்கள் காலப்போக்கில் தங்கள் சினிமா உழைப்பின் வழியாக தங்களுக்கான ஒரு இமேஜை உருவாக்குகின்றனர். இந்த இமேஜ் நவதாராளமயத்தின் காலகட்டத்தில் சினிமா துறையில் பொருளாதாரத்தை ஈர்ப்பதாக அமைகிறது. திரை நட்சத்திரங்கள் பற்றிய முதன்மை ஆய்வுகளை மேற்கொண்ட ரிச்சர்ட் டையர், அவர்களின் உழைப்பை மார்க்சியப் பார்வையில் ’உறைய வைக்கப்பட்டிருக்கும் உழைப்பு’ (Congealed Labour) என்கிறார். காலப்போக்கில் உழைப்பினால் உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த இமேஜ் மீது, மற்றொரு மூலதனத்தால் விளைந்த திரைக்கதை, இயக்கம், பின்னணி இசை, தயாரிப்பு, பிற நடிகர்களின் நடிப்பு, பிரம்மாண்ட செட்கள் முதலானவை இணையும்போது, அது சமகாலத்தின் ‘ஸ்டார் திரைப்படமாக’ உருவாகிறது. ஆக, உச்ச நடிகரின் நட்சத்திரத் தன்மை, காலப்போக்கில் அவர் உருவாக்கிக்கொண்ட இமேஜ் ஆகியவை ஒரு முதலீடாகவும், அதன் மீது தயாரிப்பாளர்களின் முதலீடு மற்றொரு மூலதனமாகவும் இணைந்து ஒரு திரைப்படம் உருவாகிறது. நட்சத்திர நடிகருக்கு அதன் மூலம் சம்பளமாகவும், தயாரிப்பாளருக்கு லாபமாகவும் பணம் பெருக்கப்படுகிறது.

தமிழ்ச் சூழலில் நடிகர் விஜய் நடித்த திரைப்படங்களுள் பலவற்றை திராவிடக் கட்சிகளோடு தொடர்புடைய தனிநபர்கள் தயாரிப்பாளர்களாக இருந்து முதலீடு செய்திருக்கின்றனர். துணை முதல்வர் உதயநிதியே விஜய் திரைப்படங்களைத் தயாரித்தும் இருக்கிறார்; விநியோகமும் செய்திருக்கிறார். ஆக, விஜய் என்ற உச்ச நட்சத்திரம் தனது புகழையும் பணத்தையும் பெருக்க திராவிடக் கட்சிகள் அதிகாரத்தால் சேர்த்த சொத்து பயன்பட்டிருக்கிறது. திராவிடக் கட்சிகளின் அதிகாரத்தில் இருந்த தனிநபர்கள் தங்கள் சொத்துகளைப் பெருக்கிக்கொள்ள, விஜய் என்ற உச்ச நடிகரின் புகழும், திரையில் நடிப்பும் பயன்பட்டிருக்கிறது. அரசியலோடு தொடர்புடைய இந்தத் தனிநபர்கள் தம் லாபத்தைப் பெருக்கும்போது, இன்று தாம் ‘தற்குறி’ என்று விமர்சிக்கும் இதே ரசிகர்களைத்தான் நம்பியிருந்தார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது என்றாலும், இதனை ஊக்குவித்தது இன்றைய சூழலில் அவர்களுக்கே பெரும் தலைவலியாக மாறியிருக்கிறது.
எம்ஜிஆர் காலத்தைப் போல அல்லாமல், தற்போதைய நவதாராளமய சூழலில், பெரும்பாலான இளைஞர்கள் கல்வியறிவு பெற்றிருக்கும்போது, இத்தகைய நடிகர்கள் அரசியலில் பெரும் ஆதரவு பெறுவது ஆபத்தான போக்காகத் தெரிந்தாலும், இது கட்சி வேறுபாடின்றி, சினிமா என்பதே அரசியலுக்கான திறவுகோலாக மாற்றப்பட்டிருப்பதை உணர்த்துகிறது. பகுத்தறிவுடன் வழங்கப்படும் கல்வி என்பது மாணவர்களைச் சிந்திப்பவர்களாக மாற்றியிருக்க வேண்டும். எனினும், அவை தனிநபர் வழிபாட்டின் பூசாரிகளாக சமகால இளைஞர்களை மாற்றியிருக்கிறது. தவெக கொடியுடன் விஜயின் ரேம்ப் வாக்கை மறித்து மேலே ஏறிய இளைஞர்களாக இருந்தாலும் சரி, உதயநிதி படத்தை வெள்ளைச் சட்டை பாக்கெட்டில் வைத்து ‘அரசியல்’ அரிதாரம் பூசிக்கொண்ட இளைஞர்களாக இருந்தாலும் சரி, இரு தரப்பினருமே விதிவிலக்கல்ல. நவதாரளமயக் கல்வி என்பது சமகால இளைஞர்களுக்குத் தொழில்நுட்ப அறிவை வழங்கியிருந்தாலும், அது அரசியல் நீக்கம் செய்யப்பட்ட சில தலைமுறைகளை உருவாக்கியிருக்கிறது. தவெக மாநாட்டில் கூடிய இளைஞர்களை திராவிட அரசியலின் விளைபொருள்கள் என அழைப்பது மிகையாகாது. விஜய்க்குக் கூடும் மக்கள் கூட்டமும், உதயநிதிக்குக் கூட்டப்படும் மக்கள் கூட்டமும் ஒரே நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள். அவை காலப்போக்கில் நிகழ்ந்த அரசியல் நீக்கச் செயல்பாடுகளால் விளைந்தவை.
சமீபத்தில் திமுக இளைஞரணி நிர்வாகிகளிடையே பேசிய துணை முதல்வர் உதயநிதி ஸ்டாலின் அவர்களிடையே ‘விசில் அடிக்கக் கூடாது!’ முதலான கவர்ச்சிகர அரசியல் பண்புகளைக் கைவிடக் கோரி பேசியதோடு, தாம் கொள்கைக் கட்சி என்று நினைவுகூரச் செய்தார். இதன்மூலமாக, திமுக தொண்டருக்கும் தவெக தொண்டருக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை அவர் உருவாக்க முயன்றிருப்பது ஆரோக்கியமான அரசியல் போக்கு. அதே வேளையில், இளைஞரணி என்பதன் பணி, கட்சியின் பிரச்சாரக் கண்ணோட்டத்தில் மட்டுமே இயங்காமல், இளைஞர்கள் அன்றாடம் எதிர்கொள்ளும் பிரச்னைகள் குறித்தோ, சாதி குறித்தோ, விஜய் தரப்பிடம் திமுக பத்திரிகையாளர்கள் முன்வைக்கும் கேள்விகளுக்கான பதிலோ செயல்திட்டமோ இல்லாமல் இருப்பதையும் அரசியல் நீக்கம் செய்யப்பட்டதன் விளைவாகவே அணுக வேண்டும்.
திமுக, அதிமுக, தவெக ஆகிய கட்சிகளின் மாநாடுகளில் இடம்பெறும் மக்கள் திரட்சி என்பது அக்கட்சிகளின் குறியீட்டு மூலதனமாக இயங்கி, அவர்களுக்கு ஒரு அதிகாரப்பூர்வ பொது ஏற்பு இருப்பதாகக் கதையாடல்களை உற்பத்தி செய்கின்றது. அவர்களை ‘முட்டாள்கள்’ எனப் புறந்தள்ளுவது, திராவிட அரசியல் சமூக, பொருளாதாரச் சூழலை விலக்கிப் பேசுவதாகும். இதனைத் தீவிரமாக கணக்கில் கொள்வது என்பது, தமிழக அரசியலின் காட்சியமைப்புகளும், உணர்வுகளும், மக்களின் உடல்களும் எவ்வாறு அரசியல் களத்தின் மீது தாக்கம் செலுத்துகின்றன என்பதை விளக்கும்.
- ர. முகமது இல்யாஸ்.