Home Blog

வசூல் ராஜா, The Body Snatcher படங்களும் மனித சடலங்களும்! – 19ம் நூற்றாண்டு மருத்துவத்தின் இருண்ட பக்கம்!

‘வசூல்ராஜா’ படத்தில் ஒரு காட்சி உண்டு. கமல் ஏதேதோ தகிடுதத்தம் செய்து மருத்துவக் கல்லூரிக்குள் நுழைந்துவிடுகிறார். ஒரு நாள் பயிற்சி வகுப்பில் ஒரு சடலத்தைச் சுற்றி மாணவர்கள் அனைவரும் குழுமியிருப்பர். ஆசிரியர் அவ்வுடலை அறுத்து மாணவர்களுக்கு உடலின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் பற்றி விளக்குவார். கூட்டத்தைத் தாண்டிப் பார்க்க முயலும் கமல் “கூட்டமாக இருப்பதால் எதையும் பார்க்க முடியவில்லை” என்று சொல்ல, உடனே ஆசிரியர் “உனக்கு வேணும்னா நீ தனி ஒரு பாடிய கொண்டு வந்துக்கோ” என்று சொல்வார். கெத்தாக அந்த இடத்தை விட்டு நகரும் கமல் உடனே பிரபுவுக்கு ஃபோன் போட்டு தனக்கு ‘ஃபிரஷ்’ஷாக ஒரு சடலம் வேண்டும் என்று கேட்பார்.

‘ஏழை இந்தியா’வைப் படம் பிடித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு ஜப்பான் இளைஞரைப் பார்த்தவுடன், “அண்ணே. இம்போர்டட் பாடி” என்று அவரை அடித்துத் தூக்கிக் கொண்டு வருவார் பிரபு. நல்ல வேளை, காமெடிப் படம் என்பதால் பார்த்து ஏதோ சிரிக்க முடிகிறது. சும்மா அடித்து மட்டும் தூக்கிக் கொண்டுவரப்படும் அந்த ஜப்பானியர் மருத்துவமனையில் திடீரென விழித்து அனைவரையும் துரத்திக் கொண்டு ஒரு களேபரத்தை ஏற்படுத்த, படத்தில் அப்பகுதி சுபமாக முடிகிறது.

Vasool Raja MBBS (2004)

நாம் எளிதாகக் கடந்துபோன இக்காட்சியும் அதன் உள்ளடக்கமும் கடந்த இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் பல்வேறு கொடூரக் கொலைகளுக்குக் காரணமாக அமைந்திருக்கிறது. அதிலும் குறிப்பாக அந்தக் காலகட்டத்தையே கலக்கியது, பர்க் மற்றும் ஹேரின் கொலைகள். இக்கொலைகளுக்குச் செல்லும் முன் ஐரோப்பாவில் நிகழ்ந்த கலை, அறிவியல் ஆகிய துறைகளின் வளர்ச்சி பற்றியும், அவற்றிற்குத் தடையாக அமைந்த நிறுவன மதங்கள், நம்பிக்கைகள் ஆகியவை பற்றியும் அறிவது அவசியம்.

ஐரோப்பியக் கலை பற்றிப் பேசும்போதெல்லாம் மறுமலர்ச்சிக் காலத்து ஓவியங்களும் சிற்பங்களும் நம் மனக்கண் முன் எழும். மைக்கலேஞ்சலோ, ரஃபேல், டாவின்சி போன்றோர் பெரும்புகழ் பெற்று பல துறை வித்தகர்களாகத் திகழ்ந்தவர்கள்; இவர்கள் அக்காலத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஆளுமைகள் ஆவர். அவர்களது படைப்புகள் விதந்தோதப்படுவதற்கு முக்கியக் காரணம் அதுவரை இருந்த ஓவியங்களிலும் சிற்பங்களிலும் காணப்பெறாத முப்பரிமாணத்தை இவர்களது கலைப் படைப்புகள் வெளிக்கொண்டு வந்தன.

முப்பரிமாண உலகை இரு பரிமாணச் சட்டகமான ஓவியத்தில் கொண்டு வரும் முயற்சியில் அதுவரை காணப்பெறாத ஆழம் என்னும் அம்சத்தை மறுமலர்ச்சிக் காலத்து ஓவியங்களில் காணலாம் (Depth Effect – கோம்பிரிச்சின் நூலும் ஜான் பெர்கரின் ‘Ways of Seeing’ என்னும் ஆவணப்படமும் இது பற்றி மிகத் தெளிவாக விளக்கும்). மேலும் மனித உடல்களை மிகச் சரியான அளவைகளோடு முதன்முதலில் சித்தரித்தவைகளாக இப்படைப்புகள் முன்னிறுத்தப்படுகின்றன. மைக்கலேஞ்சலோவின் சிற்பங்களில் மனித உடல்கள் அதன் அத்தனை அம்சங்களுடனும் நுணுக்கங்களுடனும் திகழ்வது பற்றி கலை விமர்சகர்களும் அவரது இரசிகர்களும் குறிப்பிடுவர்.

Anatomy Lesson by Dr. Willen van der Meer (1617) by Michael Jansz Van Mierevelt

15, 16-ம் நூற்றாண்டுகளில் மருத்துவத் துறை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வளரத் தொடங்கியது. மனித உடல்கள் மீது நிகழ்த்தப்பெற்ற சோதனைகள் இந்த வளர்ச்சிக்குக் காரணமாக அமைந்தன. உடற்கூறியல் (Anatomy) துறை அதிவேகமாக வளர்ச்சிபெற்றது. புனிதமும் தீமையும் (Sacred and Evil) ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்தது. சாத்தான் அல்லது லூசிபர் வீழ்ச்சியுற்ற ஒரு தேவதை எனும் உருவாக்கத்தை இதன் பின்னணியில் புரிந்து கொள்ளலாம். பிதாவின் செல்லப் பிள்ளை புனிதமற்ற எல்லாவற்றையும் உருவகித்து நிற்கிறான். அதுபோல உயிர் நீங்கிய உடல் ஒரே நேரத்தில் புனிதத்தின் குறியீடாகவும் தீமையின் உருவகமாகவும் பார்க்கப்படுகிறது. அதனால்தான் கல்லறைகளின் புனிதம் மற்றும் புனிதமற்ற தன்மை காப்பாற்றப்பட்டுக்கொண்டே வருகிறது.

இறந்த பிறகு மனித உடல்கள் கிறித்தவ மதகுருமார்களால் ஆசீர்வதிக்கப்படுகின்றன. வேறொரு உலகத்துக்கு அவ்வுடலைத் தாங்கியோர் செல்ல இதன்மூலம் வழியேற்படுத்தப்படுகிறது. உடல் பற்றிய இந்தப் புனிதத்தை மறுமலர்ச்சி காலக் கலைஞர்களும் அறிவியலாளர்களும் மீறுகின்றனர். உடற்கூறியல் என்ற துறை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இக்காலத்தில் வளர்ச்சி பெறுகிறது. மிருகங்களின் உடல்களில் அதுவரை செய்யப்பட்ட ஆராய்ச்சிகள் போதவில்லை என்று மருத்துவ அறிஞர்கள் மனித சடலங்களில் ஆய்வு செய்தனர். மனித சடலங்களின் மீது ஆய்வு செய்ய கிறித்தவம் அனுமதிக்காததால் அவர்கள் கல்லறைக்குச் சென்று அங்கு புதைக்கப்பட்டிருக்கும் உடலைத் தோண்டியெடுத்து அவற்றை ஆய்வு செய்யத் தொடங்குகின்றனர். இதனால் மருத்துவத் துறையில் பல்வேறு வகையான முன்னேற்றங்கள் ஏற்படுகின்றன. மறுமலர்ச்சிக் கால ஓவியங்களும் சிற்பங்களும் மனித உடல்களைத் தெளிவாகச் சித்தரிப்பதற்கு ஏதுவாக அமைந்த பின்னணி இதுவே. மைக்கலேஞ்சலோவும் டாவின்சியும் மருத்துவர்களைப் போலவே கல்லறைகளைச் சிதைத்து உடல்களைத் திருடி அதில் ஆய்வு செய்து தங்களது கலையை அமைத்தனர் என்று கலை ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

கல்லறையைச் சிதைத்து உடல்களைத் திருடும் இந்தப் போக்கு மக்களுக்கும் மதத்துக்கும் அரசுக்கும் பேரச்சம் விளைப்பதாய் இருந்தது. அக்காலத்தில் மதங்களும் அரசுகளும் சந்தித்த சவால்கள் எண்ணிறந்தவை. சீர்திருத்தக் கிறித்தவத்தின் வருகையால் கத்தோலிக்கம் சந்தித்த பிரச்சனைகள் ஏராளம். போர்களால் அரசுகள் கலக்கமுற்றிருந்த காலம். இந்தப் போக்கினால் கலக்கமடைந்த பல ஐரோப்பிய அரசுகள் மருத்துவர்கள் ஆராய்ச்சி செய்வதற்காக ஏழை எளியோர், ஆதரவற்றோர், ஏதிலிகள், தற்கொலை செய்தோர், சிறையில் மரித்தோர் என்று கேட்க ஆளில்லாதவர்களது உடல்களை வழங்கின. உடல்கள் மீதும் உயிர்கள் மீதும் அரசு கொண்டுள்ள உரிமையின் அடிப்படையிலேயே அதன் இறையாண்மை கட்டமைக்கப்படுகிறது. அறிவியல் மருத்துவத் துறைகளின் வளர்ச்சிக்கு அரசு அளிக்கும் இந்த ‘தான’த்தில் அதன் இறையாண்மை வெளிப்படுகிறது. ஆனாலும் இந்த ‘தானம்’ வளர்ந்து வந்த மருத்துவத் துறைக்குப் போதவில்லை. அதனால் பல வண்டியோட்டிகளிடம் மருத்துவர்கள் இரகசிய ஒப்பந்தங்களில் ஈடுபட்டனர். புதிதாகப் புதைக்கப்பட்ட பிணத்தை இரவோடு இரவாக தோண்டியெடுத்துக் கொண்டு வர வேண்டும். அதற்குத் தகுந்த சன்மானத்தை மருத்துவர்கள் இவ்வண்டியோட்டிகளுக்கு வழங்குவர். இவர்கள் Body Snatchers என்றும் Resurrection Men என்றும் அழைக்கப்பட்டனர். இதனால் கலக்கமடைந்த மக்கள் கல்லறைகளைச் சுற்றிப் பாதுகாப்பு வளையங்களையும் கல்லறைகளைக் கண்காணிப்பதற்கு காவலர்களையும் நியமித்தனர். அதற்கு வசதியில்லாத மக்களுக்கு வேறு வழியில்லை. அப்படியே விட்டுவிட வேண்டியதுதான். இதில் இனக்குழுவும் வர்க்கமும் ஆற்றிய பங்கு முக்கியமானது. அமெரிக்காவில் கறுப்பினத்தோரின் கல்லறைகளும் பூர்விக அமெரிக்கர்களின் (Native Americans – செவ்விந்தியர் / பழங்குடி இந்தியர் / பூர்விக இந்தியர் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றனர்) கல்லறைகளுமே அதிகம் சிதைக்கப்பட்டன. வெள்ளை இனத்தோரின் கல்லறைகள் கொள்ளையடிக்கப்பட்டால் அது பெரும்பாலும் வசதியற்ற ஏழை உழைக்கும் வர்க்கத்தைச் சார்ந்தோரின் கல்லறைகளே சிதைக்கப்பட்டன. காரணம் அக்காலத்தில் வெவ்வேறு இனத்தோருக்கு தனித்தனிக் கல்லறைகள் அமைக்கப்பட்டதுதான். நம்மூரில் சாதிக்கொரு கல்லறை என்பது போல ஐரோப்பிய அமெரிக்க கண்டங்களிலும் வசிப்பிடமும் கல்லறைகளும் காலம் காலமாகப் பிரித்துவைக்கப்பட்டே வந்தன.

Original caption: Picture shows body snatchers stealing a corpse from the grave. Undated engraving. BPA2# 1023. — Image by © Corbis

நிற்க. இது ஒரு புறம். நவீன காலத்துக்கு வருவோம். 19-ம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் ஸ்காட்லாந்தின் தலைநகரான எடின்பர்க்கில்தான் நமது கதை நிகழ்கிறது. ஏற்கனவே சொன்னதுபோல உடல்களுக்கான தட்டுப்பாட்டால் கல்லறையைச் சிதைத்து உடல்களைத் திருடுதல் மிக முக்கிய வணிகமாக வளர்ச்சி பெற்றது. இராபர்ட் நாக்ஸ் (Robert Knox 1791-1862) என்னும் மருத்துவர் ஹாரி மற்றும் பர்க் ஆகிய இரண்டு நபர்களிடம் சடலங்களைப் பெற்றுக்கொண்டு வந்தார். ஹேர் ஒரு தங்கும் விடுதி நடத்தி வந்தார். அங்கு இறந்த சிலரை நண்பரான பர்க் உதவியுடன் நாக்ஸின் மருத்துவ நிலையத்துக்குக் கொண்டு சென்று விற்றார். இந்த வணிகத்தின் மூலம் அவர்கள் ஈட்டிய வருவாயினால் உந்தப்பெற்ற பின்னர் எளிய மக்களைக் கொலை செய்யத் தொடங்கினர். கிட்டத்தட்ட பதினாறு பேரைக் கொலை செய்துள்ளனர். இதில் ஒரு கிழவியும் அவளது சிறு பேரனும் அடக்கம். முதலில் ஆதரவற்ற நிலையில் இருக்கும் மனிதர்களை தனது வீட்டுக்குள் அழைத்துவந்து அவர்களுக்கு விஸ்கி ஊற்றித் தருவார்கள். அவர்களுக்கு நன்கு போதையேறிய பின்னர் பர்க் தனது கைகளால் அவர்களது மூக்கையும் வாயையும் பொத்திக் கொல்வார். இக்கொலைகள் நடந்த பிறகு உடல்களை நாக்ஸ் மருத்துவ நிலையத்துக்கு எடுத்துச் செல்வர். அங்கு அவ்வுடல்களை உருத்தெரியாமல் பகுதி பகுதியாக வெட்டி ஆராய்ச்சிக்குப் பயன்படுத்துவார் நாக்ஸ். இத்தனையிலும் நாக்ஸ் தமக்கு எதிலும் பங்கில்லாதது மாதிரியே இவர்களிடம் இந்தப் பரிவர்த்தனைகளை மேற்கொண்டார். ஒரு கொலையின்போது சந்தேகத்தின் அடிப்படையில் இவ்விருவரைக் கைது செய்த காவலர்கள் இவர்கள் கூறிய சம்பவங்களைக் கேட்டு உறைந்தனர். ஹேர் அப்ரூவராக மாறிவிட்டார். பர்க்குக்கு மரண தண்டனை வழங்கப்பட்டது. அக்காலத்தையே கலக்கிய மிகப்பெரும் சம்பவமாகவும் மிகப்பெரும் விசாரணையாகவும் இது இருந்தது. மரண தண்டனைக்குப் பின்னர் பர்க்கின் உடல் சோதனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டு அவரது எலும்புக்கூடு பொதுமக்கள் பார்வைக்கு வைக்கப்படும் என்று தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது. எடின்பர்க் மருத்துவக் கல்லூரியில் உடற்கூறியல் அருங்காட்சியகத்தில் இன்றும் பொதுப்பார்வைக்கு அவரது எலும்புக்கூடு கண்காட்சிப் பொருளாக வைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இராபர் நாக்ஸ் எவ்வித தண்டையையும் சந்திக்காமல் தப்பித்து விட்டார். அவரது பதவியும் புகழும் இக்கொடுங் குற்றத்தில் அவரது பங்கு நிரூபிக்கப்படாததாலும் அவர் எந்தவித தண்டனையுமின்றி விடுவிக்கப்பட்டார்.

இதன் அடிப்படையில் Treasure Island நாவல் புகழ் ஆர்.எல்.ஸ்டீவன்சன் (R.L.Stevenson) 1884-இல் ‘The Body Snatchers’ என்று ஒரு சிறுகதையை எழுதினார். அதில் ஒரு காட்சியில் இராபர் நாக்ஸ்-இன் மருத்துவ மாணவர்கள் இருவர் ஒரு மதுக்கூடத்துக்கு வந்து க்ரே என்பவருடன் பேசிக்கொண்டிருப்பர். அதில் ஒரு மாணவருக்கு க்ரே ஏற்கனவே பரிச்சயமானவர். அம்மாணவருக்கு க்ரேவைச் சுத்தமாகப் பிடிக்காது. அப்போது க்ரே ‘’Hear him! Did you ever see the lads play knife? He would like to do that all over my body’ என்று தன்னை வெறுக்கும் மாணவரைக் காட்டி இன்னொரு மாணவரிடம் சொல்வார். அதைப் பார்த்து சிரிக்கும் அந்த மற்றொரு மாணவர் ‘We medicals have a better way than that. When we dislike a dead friend of ours, we dissect him’ என்று சொல்வார். அதைப் பார்த்து அந்த மாணவர் பொருள் பொதிந்த பார்வையை வழங்குவார். ஒரு கட்டத்தில் அந்த சிறுகதை இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட (supernatural) ஒரு கதையம்சத்தை எடுக்கும்.

The Body Snatcher (1945)

இக்கதையை சற்று உருமாற்றி The Body Snatchers என்ற ஒரு திரைப்படம் 1945ல் எடுக்கப்பட்டது. ஃப்ராங்கன்ஸ்டைனின் அரக்கனாக (Frankenstein’s Monster) நடித்துப் புகழ் பெற்ற போரிஸ் கர்லாஃப் இப்படத்தில் க்ரே கதாப்பாத்திரத்தை ஏற்று நடித்திருப்பார். 1931ல் வெளிவந்த ஃப்ராங்கன்ஸ்டைன் படத்தைப் போலவே இப்படத்திலும் திகிலூட்டும் வண்ணம் ஒளியும் நிழலும் அமைக்கப்பெற்றிருக்கும். சிறுகதையிலும் சரி படத்திலும் சரி நாக்ஸ் கதையும் பர்க் மற்றும் ஹேர் கொலைகள் பற்றியும் மீண்டும் மீண்டும் குறிப்புகள் இடம்பெற்றிருக்கும். இராபர்ட் நாக்ஸ் Mr. K என்று கதைகளில் குறிக்கப்பெறுவார். ஆங்கிலத்தில் Burke என்றொரு வினைச்சொல் இந்தச் சம்பவங்களினால் உருவானது. மூச்சுத்திணற வைத்துக் கொலை செய்தல் என்பது அச்சொல்லின் பொருளாகும். ஒருவர் செய்த கொடுஞ்செயல் ஒரு வினையையே சுட்டி நிற்கும் நிலையை அடைந்திருக்கும் அளவு ஆங்கிலச் சமூகத்தில் இத்தாக்கம் நிலவியது. இச்சம்பவத்துக்குப் பின்னர் ஆங்கிலச் சட்டங்களில் பல்வேறு திருத்தங்கள் முன்மொழியப்பட்டு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன. அவற்றுள் முதன்மையானது மருத்துவர்களுக்குத் தேவையான சடலங்கள் கிடைப்பதற்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டதாகும். பின்னர் கொடுஞ்செயல் செய்பவர்களுக்குத் தண்டனையாக அக்காலத்தில் வழங்கப்பெற்ற Dissection and Display – அதாவது இறந்த குற்றவாளி உடலில் அறுவை சிகிச்சை செய்து பின்னர் அவரது எலும்புக்கூடுகளைப் பொதுப்பார்வைக்கு விடுவது தவிர்க்கப்பட்டது.

ஃபூக்கோ தனது Discipline and Punish-இல் கூறுவது போல் தண்டனைகள் மென்மையாக்கப்பட்டு ஒழுக்கவிதிகள் கூர்மையாக்கப்பட்டன. ஒழுக்கமே தண்டனையாகத் திரிந்தன. ’வசூல்ராஜா’ திரைப்படத்தில் நடந்த அந்த காமெடிக் காட்சி நமக்குப் பெரியளவிலான தாக்கத்தை உண்டாக்காததற்கு முக்கியக் காரணம், அவ்விடத்தில் சடலமாக்கத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர் ‘மற்றமை’ என்னும் அடையாளத்தை ஏற்றிருப்பதாலேயே ஆகும். ஒருவேளை ‘ஏழை இந்தியா’வைப் படம் பிடிக்க வந்தவருக்குப் பதில் ‘ஏழை இந்தியா’வைச் சார்ந்தவர் யாரேனும் சடலமாக்குவதற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருந்தால் நமது எதிர்வினை என்னவாக இருந்திருக்கும்?

இறந்த உடல் எப்போதும் மற்றமையாக்கப்பட்டே வந்துள்ளது. அதே சமயம், அந்த உடல் உயிருடன் இருக்கும்போதே மற்றமையாக்கப்படும் பட்சத்தில் அதனை மாய்ப்பதும் எளிமையாகிவிடுகிறது.

-மா.க.பாரதி
ஆய்வு மாணவர்,
அசோக பல்கலைக்கழகம்.

`தல்லுமாலா’ – இது வெறும் சண்டைப் படம் அல்ல!

’குத்துச்சண்டையில் அடுத்தவனை வீழ்த்துபவன் வலிமை வாய்ந்தவன் அல்லன், மாறாக கோபம் வரும்போது தன்னைத்தானே அடக்கிக் கொள்பவனே உண்மையான வலிமை வாய்ந்தவன்’ என்ற நபிமொழியை பூமி வெப்பமடைதலின் பின்னணியில் ஜும்ஆ பயானில் இமாம் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார். பள்ளிவாசலின் ஹவுஸ் பகுதியில் ஒளு செய்து கொண்டிருக்கும் கதாநாயகனுக்கு மற்றொருவனுக்கும் கடுமையான சண்டை நிகழ்கிறது. பேசிக் கொண்டிருக்கும் இமாம் பள்ளிக்கு வெளியில் வந்து, இருவரையும் சமாதானம் செய்து ஒரே வாகனத்தில் அனுப்பி வைக்கிறார். இருவரும் நெருங்கிய நண்பர்களாகிறார்கள். இப்படியான ஒரு காட்சியோடு தொடங்குகிறது ’தல்லுமாலா’. (காட்சி இணைக்கப்பட்டுள்ளது)

’தல்லுமாலா’ என்பது ’சண்டைகளின் பாட்டு மாலை’ என்பதைக் குறிக்கிறது. பெரிதாக கதை என்று எதுவுமின்றி, வெறும் சண்டைகளால் மட்டுமே நிரம்பியிருந்தாலும், இந்தத் திரைப்படம் அது உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் விதத்திற்காகவும், அதன் உள்ளடக்கத்திற்காகவும் பெரிதும் போற்றப்படுகிறது. மலையாள சினிமாவில் தொடர்ந்து புறக்கணிக்கப்பட்டும், இகழ்வானதாகவும் கருதப்பட்ட மேற்கு மலபார் பகுதிகளின் வட்டார மொழி, இசை முதலானவற்றை ஸ்டைலாக மாற்றி, சமகால இளைஞர்களின் விருப்பத் திரைப்படமாக, ’கல்ட்’ அந்தஸ்து பெற்றிருக்கிறது ’தல்லுமாலா’.

’தல்லுமாலா’ திரைக்கதையையும், சில பாடல்களையும் எழுதியுள்ள முஹ்சின் பெராரி ஏற்கனவே ’சூடானி ஃப்ரம் நைஜீரியா’, ’ஹலால் லவ் ஸ்டோரி’ முதலான திரைக்கதைகளை எழுதியவர். இதன் தொடர்ச்சியில் அணுகும் போது, ’தல்லுமாலா’ முஸ்லிம்களின் வாழ்க்கையைப் பற்றி பேசுவதாக அமைகிறது. இந்த மூன்று திரைப்படங்களுமே அடிப்படையில் வழக்கமாக சினிமாவில் தென்படும் முஸ்லிம்களின் சித்தரிப்புக்கு நேரெதிராகவும், முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு உள்ளிருந்து எழும் குரல்களாகவும் வெளிப்பட்டுள்ளன. சமூக விரோதிகளாகவும், தீவிரவாதிகளாகவும், கடுங்கோட்பாட்டுவாதிகளாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டு வந்த முஸ்லிம்களை மனிதாயப்படுத்தும் பணியை இந்தத் திரைப்படங்கள் சிறப்பாக செய்திருக்கின்றன.

’தல்லுமாலா’ படத்தின் முன்னணிக் கதாபாத்திரங்கள் முஸ்லிம்கள் என்ற போதும், ’மாமனிதன்’, ’நீர்ப்பறவை’ முதலான படத்தில் வரும் அப்பழுக்கற்ற பாத்திரங்கள் போலவோ, ’விஸ்வரூபம்’ தொடங்கி ’பீஸ்ட்’ வரையிலான தீவிரவாதிகளாகவோ இல்லாமல், சமகால இளைஞர்களைப் பிரதிபலிக்கின்றனர். சிகரெட் புகைப்பதும், மது அருந்துவது போன்ற இஸ்லாத்திற்கு விரோதமான செயல்களைச் செய்யும் இந்தக் கதாபாத்திரங்களை அதே திரைக்கதையில் இஸ்லாமிய அடிப்படையில் அறிவுறுத்தும் காட்சிகளும் இதில் உண்டு. மாட்டுக்கறியைப் போற்றுவது, இறைச்சிக்காக விற்கப்படும் எருமை மாட்டுக்குத் தேன் மிட்டாய் வழங்கி வருத்தம் கொள்வது என வழக்கமான இஸ்லாமியர் சித்தரிப்புகளை உடைத்து நொறுக்கியிருக்கிறது ’தல்லுமாலா’. தாயைத் தாக்கிய மகனை அடிக்கும் கதாநாயகனை ’இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதி’ என்று விமர்சகர்கள் அழைத்தால் அதனை நிச்சயமாக வரவேற்கலாம்.

தல்லுமாலா

இந்தத் திரைப்படத்தின் பாடல்கள் பெரும்பாலும் வடக்கு கேரளாவின் இஸ்லாமிய மரபுவழி இசையை இணைத்து உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. பாடல் வரிகளிலும் இறைவனை வேண்டுவது, இறையை நினைவூட்டுவது, இஸ்லாமிய மரபுகளின் வழியாக நிகழ்வுகளை அணுகுவது முதலானவை மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. கேரளாவின் கலாச்சாரத்தில் வளைகுடா நாடுகளால் ஏற்பட்டுள்ள கலாச்சார மாற்றத்திற்கான சின்னங்களும் இந்தத் திரைப்படம் முழுவதும் நிறைந்துள்ளன.

சமீபத்தில் இந்தியில் இயக்குநர் நாகராஜ் மஞ்சுளே இயக்கிய ’ஜுண்ட்’, தமிழில் இயக்குநர் பா.ரஞ்சித் இயக்கிய ’நட்சத்திரம் நகர்கிறது’ முதலான திரைப்படங்களின் வரிசையில், இயக்குநர் காலித் ரஹ்மானின் ’தல்லுமாலா’ படத்தை வைக்க முடியும். நவதாராளவாதப் பொருளாதாரத்தின் காலகட்டத்தில் ஏறத்தாழ அனைத்து சமூகங்களைச் சேர்ந்த தற்போதைய இளைஞர்கள் தங்கள் உடைகள், பேச்சு, வாழ்க்கை முறை முதலானவற்றில் மேற்கின் அடிப்படையில் வாழ்கின்றனர். வழக்கமாக சினிமாவில் தலித்துகள், முஸ்லிம்கள் சித்தரிக்கப்படும் முறையில் இருந்து முழுமையாக மாறி, முதலாளித்துவம் ஏற்படுத்தியுள்ள கலாச்சார மாற்றங்களின் பிரதிநிதிகளாக, ’நவீனம்’ என்பதை முழுமையாக வாழ்க்கையில் கொண்டிருப்பவர்களாகச் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர். ’தல்லுமாலா’ முழுவதும் வண்ணங்களாலும், கொண்டாட்டங்களாலும் நிரம்பியிருக்கிறது. மலபாரின் பொன்னானியில் சமகால முஸ்லிம் இளைஞர்களின் வாழ்க்கை முறை இத்தனை கொண்டாட்டங்களோடு நிறைந்திருக்கும் என்பதை எந்தத் திரைப்படமும் பேசவில்லை.

Jhund (2022), Natchathiram Nagargirathu (2022) & Thallumaala (2022)

’தல்லுமாலா’ கதையின் இளைஞர்கள் நுகர்வுக் கலாச்சாரத்தை எதிர்கொள்பவர்கள்; வளைகுடா நாடுகளின் பாதிப்பும் அவர்களின் கலாச்சாரத்தில் இடம்பெறுகிறது. இதனோடு, தமிழ் சினிமா அவர்களின் வாழ்க்கையில் இன்றியமையாத பங்கு வகிக்கிறது. இத்தனை கலாச்சார மாற்றங்களுக்கு உட்பட்டாலும், தங்கள் கலாச்சாரத்தின் வேர்களை விட்டு நீங்காத பண்பையும் ’தல்லுமாலா’ காட்சிகளின் மூலமாகவும், இசையின் மூலமாகவும் பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்துகிறது.

திரைப்படத்தின் அரசியல் ஒருபக்கம் இருக்க, இப்படியொரு கதை எழுத்தாக மாறுவதும், அந்த எழுத்தைக் காட்சியாக மாற்றுவதும் மிக மிக சவாலானது. இருந்தும், மிக சுவாரஸ்யமான கதையாகவும், தொழில்நுட்ப ரீதியில் பெரும் பாய்ச்சலாகவும் உருவாகியிருக்கிறது ’தல்லுமாலா’. பள்ளிவாசலில் ஒளு செய்யும் போது வரும் சண்டைக் காட்சி, தியேட்டரில் நிகழும் பெரும் யுத்தம் போன்ற சண்டைக் காட்சி, நகரும் எஸ்.யூ.வி காருக்குள் நிகழும் சண்டைக் காட்சி, திருமணத்தில் மாப்பிள்ளையே இறங்கி அடிக்கும் சண்டைக் காட்சி என படம் முழுவதும் ’தல்லு’ மட்டுமே நிரம்பியிருந்தாலும், அனைத்து காட்சிகளுமே மலைக்க வைக்கின்றன.

1999ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலத்தில் பிரபல இயக்குநர் டேவிட் ஃபின்சர் இயக்கத்தில் வெளியான ’ஃபைட் க்ளப்’ படத்தின் மையப்புள்ளியை ’தல்லுமாலா’ படத்திற்கும் பொருத்தலாம். சமகால ஆண்களின் வாழ்க்கை முறையில் ஏற்பட்டுள்ள கலாச்சார மாற்றங்களின் விளைவாக உருவாகும் வெற்றிடத்தை நிரப்ப சண்டையிடுதல் என்பது பயன்படும். வீழும் ஆண்மையின் சின்னமாகவும் அது கருதப்படும். ’தல்லுமாலா’ அதே பாணியில், வடக்கு மலபாரின் இளைஞர்களின் கதையைப் பேசுகிறது; இறுதிக் காட்சியில், கதாநாயகன் கதாநாயகியிடம் தான் மேற்கொள்ளும் சண்டைகளுக்காக கெஞ்சுவதோடு, தன்னை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுவதாக படம் முடிவடைகிறது. மேலும், தான் மேற்கொண்ட சண்டையால் புகழ்பெறும் கதாநாயகன் கல்லூரி நிகழ்ச்சி ஒன்றில், எழுத்தாளர் ஒருவர் அவனை அவமானப்படுத்தும் போது, தற்கால இளைஞர்களின் மனநிலையை வெளிப்படுத்தும் உரை ஒன்றைப் பேசுவார். அதுவும் இந்த வெற்றிடத்தை வெளிப்படையாக காட்டும் இடங்களுள் ஒன்று.

Fight Club (1999)

’தல்லுமாலா’ முழுவதுமாக சண்டையும், வன்முறையும் இருந்தாலும் அவை அழகியலோடு காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த வன்முறை பகையாக மாறாமல், தங்களுக்குள் அடித்துக் கொள்ளும் நபர்கள் அடுத்தடுத்த காட்சிகளிலேயே நண்பர்களாக மாறிவிடுகின்றனர். பெரும்பாலான சண்டைகள் சுயமரியாதைக்காகவே நிகழ்வதாக காட்சியமைக்கப்பட்டுள்ளன; ஆனால் இந்த சுயமரியாதை வெறும் வறட்டு கௌரவம் மட்டுமே என்பதைப் படத்தின் பெண் கதாபாத்திரங்கள் ஆங்காங்கே நினைவூட்டுகிறார்கள். தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும், அது பேசும் பொருளுக்காகவும், ’தல்லுமாலா’ புதியதொரு பாய்ச்சலை நிகழ்த்தியுள்ளது. இந்தப் பாய்ச்சலின் பின்னணியில் இயக்குநர் காலித் ரஹ்மான் இருந்தாலும், அதன் மீதான பெரிய பங்கு, படத்தின் எழுத்தாளர் முஹ்சின் பெராரிக்கு இருக்கிறது. ’தல்லுமாலா’ உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் விதம் படம் பார்க்கும் அனுபவத்தைப் பல மடங்கு பெருக்குகிறது.

குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்திற்கு எதிராக தனக்குக் கிடைத்த தேசிய விருதைப் பெற மறுத்த முஹ்சின் பெராரி, தமிழில் இயக்குநர் பா.ரஞ்சித் கலைத்துறையில் செய்து கொண்டிருக்கும் கலகத்திற்கு நிகராக மலையாள சினிமாவில் கலகம் செய்து வருகிறார். ’தல்லுமாலா’ தந்திருக்கும் வெற்றியை அவரது அடுத்தடுத்த படைப்புகளும் அவருக்குத் தரட்டும்!

– ர. முகமது இல்யாஸ்

சீதா ராமம்: காதல் காவியம் அல்ல, காவி விஷம்!

sita ramam review tamil
sita ramam review tamil

அமீர் கான் நடிப்பில் வெளிவந்துள்ள லால் சிங் சத்தா திரைப்படத்தைப் பார்ப்பதற்காக ஒரு பத்திரிகையாள நண்பருடன் திரையரங்கு சென்றேன். டிக்கெட்டை வாங்கப்போகும்போதுதான் தெரிந்தது அந்தப் படம் இந்தியில் திரையிடப்படுகிறது என்பது. நாங்கள் சென்றது மாலைக் காட்சி. காலையில்தான் அது தமிழில் ஓடுவதாகச் சொன்னார்கள். புரியாத மொழியில் எப்படி படத்தைப் பார்ப்பது?! தமிழில் வேறென்ன படம் இருக்கிறது என்றோம். சீதா ராமம் படத்தைப் பரிந்துரைத்தார்கள். சரி என்று அதற்கான டிக்கெட்டைப் பெற்றோம்.

திரைப்படம் தொடங்கிய முதல் நொடியிலிருந்து பயங்கரவாதம், பாகிஸ்தான், கஷ்மீர், அல்லாஹு அக்பர், அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் என்றே கதை நகர்ந்தது. கஷ்மீர் ஃபைல்ஸ் படம் கண்முன் வந்துபோனது. காட்சிகள்தோறும் இஸ்லாமிய வெறுப்பு விஷம் தோய்ந்திருந்தது. படம் என்ன இப்படியிருக்கிறது என்ற தொனியில் நானும் நண்பரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்டோம்.

இந்தியாவையும் இந்துக்களையும் வெறுக்கும் கதாபாத்திரமான அஃப்ரீன் (ராஷ்மிகா) முன்னாள் ராணுவ வீரரான தன் தாத்தாவைக் காண லண்டனில் இருந்து பாகிஸ்தான் வருகிறார். அப்போது அவர் இறந்துபோய்விட்டதாகவும், அஃப்ரீனிடம் ஒரு கடிதத்தைக் கொடுத்து சீதா மஹாலஷ்மியிடம் இதைச் சேர்த்துவிடும்படி தாத்தா சொல்லிச் சென்றதாகச் சொல்லப்படுகிறது. சீதாவைத் தேடி இந்தியாவுக்கு வரும் அவருக்கு சீதா ராமைக் காதலித்தது தெரிய வரவே அவரைத் தேடிச் செல்கிறார். அதைத் தொடர்ந்து, ராம் யார், சீதா யார், இந்தக் கடிதத்துக்கும் தனக்கும் என்ன தொடர்பு போன்ற மர்ம முடிச்சுகள் ஒவ்வொன்றாக அவிழ்வதே இந்தப் படத்தின் கதையாக விரிகிறது.

கதாநாயகனான ராம் (துல்கர் சல்மான்) ஒரு ராணுவ வீரன். தொடக்க காட்சிகளில் பாகிஸ்தான் தீவிரவாதிகளும், அந்நாட்டு ராணுவமும் இணைந்து கஷ்மீரில் இந்துக்களுக்கு எதிராக முஸ்லிம்களைத் தூண்டிவிட சதி செய்கிறார்கள். கஷ்மீரைத் தன்வயப்படுத்துவது அவர்களின் நோக்கம். சில சிறுவர்களைத் தயார்செய்து கஷ்மீருக்கு அனுப்பி, மக்களோடு மக்களாகக் கலந்திருக்கும்படி சொல்கிறார்கள். பிறகு அதுகுறித்த தகவலை இந்திய ராணுவத்துக்குக் கசியவிட்டு அந்தச் சிறுவர்களைக் கொல்ல வைக்கிறார்கள்.

அப்பாவிச் சிறுவர்களை இந்திய ராணுவம் கொன்றுவிட்டதாக செய்திப் பத்திரிகைகளில் பரவியதைத் தொடர்ந்து, கஷ்மீர் இந்துக்களை முஸ்லிம்கள் தேடித்தேடி வேட்டையாடுகிறார்கள். இந்த பாகிஸ்தான் சதியைப் புரிந்துகொண்ட கதாநாயகன் ஒருவழியாக அதை முறியடிக்கிறார்.

அதுகுறித்துப் பேட்டி காண வந்த பத்திரிகையாளரிடம் (ரோஹினி) தன்னை அநாதை என்று ராம் கூறுகிறார். மறுநாள் அந்தப் பத்திரிகையாளர் வானொலியில் ராமைப் பற்றி சொல்லி, அவர் அநாதையல்ல அவருக்கு அம்மா நான் இருக்கிறேன் என்கிறார். இதேபோல அவருக்குக் கடிதம் வழியாகத் தன் அன்பை வெளிப்படுத்தும்படியும் கோருகிறார். பிறகு நாடெங்கிலும் இருந்து ராமுக்குக் கடிதங்கள் மூட்டை மூட்டையாக வந்து குவிகின்றன. ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு உறவுமுறையைச் சொல்லி எழுதுகிறார்கள். ராம் உற்சாகமாக எல்லோரது கடிதங்களையும் படித்து, அனைத்துக்கும் பதில் எழுதுகிறார்.

“இதுவெல்லாம் உங்களுக்கே ஓவராக இல்லையா?!” என்று கேட்கத் தோன்றியது.

தன்னை மனைவி என்று அறிமுகப்படுத்தி சீதா மஹாலஷ்மி ராமுக்குத் தொடர்ச்சியாக மொட்டைக் கடுதாசிகள் எழுதுகிறார். அவர் மீது நாயகனுக்குள் தீவிரமான காதல் மலர்கிறது. இருவரும் சந்தித்துக்கொள்கிறார்கள். காதல் இன்னும் முற்றுகிறது. ஒருகட்டத்தில் சீதா ஒரு இளவரசி என்பதும், அவரின் உண்மையான பெயர் நூர் ஜஹான் என்பதும் பார்வையாளர்களான நமக்குத் தெரிய வரும். இருவரும் சேர்ந்தார்களா இல்லையா என்பதெல்லாம் படத்தின் மீதிக் கதையில்.

சீதா ராமம் போலவே பல திரைப்படங்களில் இந்துக் கதாநாயகன், முஸ்லிம் கதாநாயகி இருப்பதை நாம் பார்த்திருப்போம். இதை அப்படியே தலைகீழாக, முஸ்லிம் நாயகன், இந்து நாயகி என வைத்து ஏன் படம் எடுப்பதில்லை? அதிலுள்ள அரசியல்தான் என்ன?

ஒருவேளை அப்படி யாராவது எடுத்தால் லவ் ஜிஹாது படம் என்று சொல்லி அரசாங்கம் அதைத் தடை விதித்தாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை!

சீதா ராமம் திரைப்படத்தில் பல காட்சிகளில் முஸ்லிம் வெறுப்பு அப்பட்டமாக இடம்பெறுகிறது. அதை நைச்சியமாக முன்வைப்பதற்கெல்லாம் படக்குழுவினர் மெனக்கெடவே இல்லை. மிக வெளிப்படையாகவே முஸ்லிம் எதிரியைக் கட்டமைத்திருக்கிறார்கள். அதுபோல, தெலுங்குப் படத்துக்கே உரிய க்ரிஞ்சு அம்சங்கள் திரைப்படம் நெடுக இடம்பெறுகின்றன. ஆனால் யூடியூபில் பட விமர்சனம் தரும் பிரஷாந்த், ப்ளூ சட்டை போன்ற பலர் இதை ஆஹா, ஓஹோ எனப் புகழ்ந்து தள்ளியிருக்கிறார்கள். காதல் காவியம், திரை ஓவியம் என்ற ரேஞ்சுக்கு இதைப் பாராட்டியிருக்கிறார்கள்.

ஆரம்பக் காட்சி ஒன்றில் பாகிஸ்தானியரான அஃப்ரீன் இந்தியக் கொடி இருக்கும் நான்கு சக்கர வாகனத்தை எரிக்கிறார். அவர் இந்தியா மீதும், இந்துக்கள் மீதும் கொண்டுள்ள கண்மூடித்தனமான துவேஷம் அதைத் தொடர்ந்து வரும் காட்சிகளில் தொடர்ச்சியாகப் பதிவுசெய்யப்படுகின்றன. அந்த அஃப்ரீன் குழந்தையாக இருந்தபோது அவர் உயிரைக் காப்பாற்றிய மீட்பர் ராம் என்பது கடைசியில் தெரியவருகிறது.

எரியும் வீட்டில் சிக்கிக்கொண்ட அஃப்ரீனை நாயகன் தன் உயிரைப் பணயம் வைத்துக் காப்பாற்றும் அந்த சாகசக் காட்சி கடும் அயற்சியைத் தருவதாக இருந்தது. இந்தப் படத்தின் முக்கியமான காட்சிகள் இப்படி எம்ஜிஆர் காலத்துத் திரைப்படங்கள் போலத்தான் இருக்கின்றன.

மற்றொரு காட்சியில், தீவிரவாதிகள் என்று நினைத்து சில கஷ்மீரிகளை இந்திய ராணுவம் கொல்ல முனையும்போது கதாநாயகன் ராம் அவர்களைக் காப்பாற்றுகிறார். அதற்காக அவர்கள் ராமுக்கு உணவெல்லாம் அளித்து அன்பைப் பரிமாறுகிறார்கள். ஆனால் ராம் காப்பாற்றிய அதே கஷ்மீரிகள்தாம் இந்துக்களுக்கு எதிரான கலவரத்திலும் முன்னணியில் இருக்கிறார்கள். முஸ்லிம் அச்சத்தை அனைவரிடமும் விதைக்கும் வகையில் இந்தக் காட்சி இருந்தது.

ஓரிடத்தில் இந்தியத் தூதரக அதிகாரி இன்ஷா அல்லாஹ் சொல்ல, பாகிஸ்தான் ராணுவ அதிகாரி ஜெய் ஸ்ரீராம் என்கிறார். இருவரும் ஆரத்தழுவிக் கொள்கிறார்கள். ஆஹா என்னவொரு மத நல்லிணக்கம் என்று இதைச் சொல்ல வேண்டும் என்று இயக்குநர் எதிர்பார்த்திருப்பார் போலும். இப்படித்தான் இரண்டே முக்கால் மணி நேரம் வளவளவென்று ஓடியது படம்.

1960கள், 1980கள் என மாறிமாறி திரைக்கதை நகர்கிறது. அதற்குத் தேவையான கலை வேலைப்பாடுகள், கேமரா போன்றவற்றில் படக்குழுவினர் அசத்தியிருக்கிறார்கள் என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை. ஆனால் தங்கக் கோப்பையில் விஷத்தைக் கொடுத்தால் குடிக்க முடியுமா என்ன! இந்து தேசியவாதத்துக்கும் ராமர் அரசியலுக்கும் வலுச்சேர்க்கும் திரைப்படம் சீதா ராமம்.

Forrest Gump Vs Laal Singh Chaddha… ஆதிக்கத்தின் அப்பாவித்தனமும், ஒடுக்கப்படுபவனின் அப்பாவித்தனமும் வேறானவை!

பிரபல ஹாலிவுட் கிளாசிக் திரைப்படமான ‘ஃபாரெஸ்ட் கம்ப்’ தன்னளவில் பல்வேறு அரசியல் கண்ணோட்டங்களைக் கொண்டது. பழமைவாத அமெரிக்கச் சிந்தனைகளை ஊக்குவிப்பதாக அதன்மீதான விமர்சனங்கள் ஒருபக்கம் இருந்தாலும், ஒட்டுமொத்தமாக போர் எதிர்ப்புத் திரைப்படமாக வரலாற்றில் இடம்பெற்றுக் கொண்டது ‘ஃபாரெஸ்ட் கம்ப்’. டாம் ஹேங்க்ஸ் நடிப்பு, திரைக்கதை வடிவம், அட்டகாசமான பின்னணி இசை, மென்சோகம் கொண்ட ட்ராமா காட்சிகள் என ஹாலிவுட்டின் நவீன காலத்து கிளாசிக் திரைப்படம் ஒன்றிற்கான அத்தனை மெனக்கெடல்களும் ‘ஃபாரெஸ்ட் கம்ப்’ திரைப்படத்தில் உண்டு. 1950களில் இருந்து 1980களின் தொடக்கம் வரையிலான அமெரிக்காவின் வரலாற்றை, சற்றே கற்றல் குறைபாடு கொண்ட ஃபாரெஸ்ட் கம்ப் என்ற மனிதனின் பார்வையில் பதிவுசெய்திருக்கும் இந்தத் திரைப்படம், பல்வேறு உண்மையான நிகழ்வுகளைக் கதையில் உள்ளடக்கியிருந்தது.

‘ஃபாரெஸ்ட் கம்ப்’ இந்தி மொழியில் ரீமேக் செய்யப்படுவதாக வெளியிடப்பட்டிருந்த அறிவிப்பைக் கண்டபோதே ஆச்சரியமாக இருந்தது. இந்தியாவின் தற்போதைய அரசியல் சூழலில், மற்ற அரசியல் விவகாரங்களைக் கூட விட்டுவிடலாம், போர் எதிர்ப்பை ஆமிர் கான் என்ற முஸ்லிம் எவ்வாறு பேசப் போகிறார் என்ற கேள்வி முதலில் எழுந்தது. அடுத்ததாக ‘ஃபாரெஸ்ட் கம்ப்’ அடிப்படையில் அமெரிக்காவின் பழமைவாதச் சிந்தனைகளுக்கும், பழமைவாதிகளான குடியரசுக் கட்சியின் ஆதரவாளர்களுக்கும் நாஸ்டால்ஜிக் திரைப்படமாக இன்றும் கருதப்படுகிறது. படத்தின் மையக் கதாபாத்திரம் வெள்ளையின ஆதிக்கவாதிகளான Ku Klux Klan அமைப்பின் நிறுவனரின் கொள்ளுப் பேரன். கதை நடைபெறும் களம், வெள்ளையின ஆதிக்கம் நிறைந்த அலாபாமா பகுதி. ஃபாரெஸ்ட் கம்பின் நண்பர்களாக அவரைப் போலவே சற்றே கற்றல் குறைபாடு கொண்ட பப்பா என்ற கறுப்பின நண்பர் வருகிறார்.

Forrest Gump (1994) & Laal Singh Chaddha (2022)

இந்தப் பின்னணியில் அமைந்திருக்கும் இக்கதையில் அலபாமா பல்கலைக்கழகத்தில் முதன்முதலாக கறுப்பின மாணவர்கள் நுழைந்தது, அதிபர் கென்னடி படுகொலை, எல்விஸ் பிரெஸ்லீ அமெரிக்கக் கலாச்சார சின்னத்தின் முகமாக மாறியதன் பின்னணி, வியட்நாம் யுத்தம், யுத்த எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள், பிளாக் பேந்தர் கட்சி, வாட்டர்கேட் விவகாரம் என அமெரிக்காவின் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிகழ்வுகள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.

‘ஃபாரெஸ்ட் கம்ப்’ அமெரிக்காவின் கலாச்சார, வரலாற்றைப் பதிவு செய்த டாப் 100 திரைப்படங்களுள் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. இந்நிலையில், அதன் ரீமேக்கான ‘லால் சிங் சத்தா’ எப்படியிருக்கப் போகிறது என்ற ஆர்வம் எழுவது இயல்பு. ‘லால் சிங் சத்தா’ சீக்கியக் கதாபாத்திரத்தை முன்னிறுத்துவதாக அதன் ஃபர்ஸ்ட் லுக் போஸ்டரில் காட்டப்பட்டபோது, அந்த ஆர்வம் அதிகரித்தது. அமெரிக்காவின் ஆதிக்கச் சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு நபரின் கதை, இந்தியாவில் ரீமேக் செய்யப்படும்போது ஒடுக்கப்படும் சிறுபான்மைச் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவரின் கதையாக மாற்றப்பட்டிருக்கிறது. ஆமிர் கானின் ‘பி.கே’ திரைப்படத்தின் சர்ச்சைக்குரிய காட்சிகள், 2015ஆம் ஆண்டு அவர் அளித்த நேர்காணலில் சகிப்புத்தன்மை குறித்து அவர் பேசியது, ‘சத்யமேவ ஜெயதே’ தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு பேசியது என வெவ்வேறு காரணங்களைக் கூறி ஆமிர் கானின் ‘லால் சிங் சத்தா’ படத்தைப் புறக்கணிக்க சமூக வலைத்தளங்களில் சங் பரிவார் அமைப்பினர் பெரிய பிரசாரங்களை முன்னெடுத்திருந்தனர்.

ஆமிர் கான்

‘ஃபாரெஸ்ட் கம்ப்’ திரைப்படத்தின் கதாநாயகன் வெள்ளையின ஆதிக்கவாதிகளின் Ku Klux Klan அமைப்பை நிறுவியவரின் கொள்ளுப் பேரன். எனினும், தன் தாத்தா ஏன் அவ்வாறு இருந்தார் என்பது அவனுக்குத் தெரியாது. தன் கல்விக்காக அவனின் தாய் பள்ளியின் தலைமையாசிரியருடன் பாலியல் உறவு கொண்டது, தன் பால்ய காலத் தோழி ஜென்னியின் தந்தை அவளை ‘மிகுந்த அன்பு’ கொண்டு தொடுவதாக பாலியல் சீண்டல்களைக் கருதுவது என ஃபாரெஸ்ட் கம்பின் வாழ்க்கை அதீத அப்பாவித்தனங்களால் நிரம்பியது.

‘லால் சிங் சத்தா’ இதே கதையம்சத்தை பஞ்சாபிற்குப் பொருத்தினாலும், சீக்கிய சமூகத்தைச் சேர்ந்த கதாநாயகனின் வம்சமே ஏதேனும் மன்னரிடமோ, அரசிடமோ ராணுவ வீரர்களாகப் பணியாற்றி, போரில் பலியானவர்களாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளனர்.‘ஃபாரெஸ்ட் கம்ப்’ படத்தைப் போல அல்லாமல், ‘லால் சிங் சத்தா’ இந்தியப் பெண்ணைத் தாயாகக் காட்டுவதால் கண்ணியத்தோடு அவரின் கற்பைப் பாதுகாத்திருக்கிறார்கள். மேலும், இதில் கிறித்துவப் பாதிரியார் ஒருவர் முதலில் மறுத்தாலும், லாலின் தாயின் வேண்டுகோளை ஏற்று அவனைப் பள்ளியில் சேர்த்துக்கொள்கிறார். ஜென்னிக்குப் பதில், இதில் ரூபா.

Forrest Gump (1994)

ஜென்னியும் ரூபாவும் குடும்ப வன்முறையால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகள். ஐம்பதுகளின் இறுதியில் வாழும் குழந்தை ஜென்னியின் பிரார்த்தனை, தன்னை ஓர் பறவையாக மாற்றிவிட வேண்டும் என்பதாக இருக்க, எழுபதுகளின் இறுதியில் வாழும் குழந்தை ரூபாவின் பிரார்த்தனை தான் பணக்காரராக வேண்டும் என்பதாக இருக்கிறது.

அமெரிக்காவின் வெள்ளையினக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சிறுவன் ஃபாரெஸ்டிற்கு, இந்தியாவின் சீக்கியச் சிறுவன் லாலை விட பல்வேறு சலுகைகள் இருக்கின்றன. அவனது பால்யம் ஜென்னியுடனான விளையாட்டுகளால் மட்டுமே நிரம்பியிருக்கிறது. அதே வேளையில், சிறுவன் லால் தன் பால்யத்தில் அம்ரித்சரில் ‘ஆபரேஷன் ப்ளூஸ்டார்’ நிகழ்வை எதிர்கொள்கிறான்; இந்திரா காந்தி படுகொலை, அதன் பின்னான சீக்கியர்கள்மீது நிகழ்த்தப்பட்ட வெறியாட்டம் முதலானவை நமக்குக் காட்டப்படுகின்றன. நீண்ட முடி வைத்திருக்கும் சிறுவன் லாலின் முடியை சாலையில் கிடக்கும் கண்ணாடித் துண்டைப் பயன்படுத்தி, கடவுளிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு வெட்டிவிடுகிறார் லாலின் தாய். இவை பற்றிய எந்தப் புரிதலும் அப்பாவிச் சிறுவன் லாலுக்கு இருக்காது. ஒரு ஆதிக்கவாதியின் அப்பாவித்தனமும், ஒரு ஒடுக்கப்படுபவனின் அப்பாவித்தனமும் எப்படி வெவ்வேறானவை என்பதற்கான எடுத்துக்காட்டாக இந்தக் காட்சியைப் பார்க்க முடிந்தது.

அலபாமா பல்கலைக்கழகத்தில் கடந்த 1963ஆம் ஆண்டு கறுப்பின மாணவர்கள் இருவர் முதன்முதலாக அனுமதிக்கப்பட்ட போது, அதனை எதிர்த்து பல்கலைக்கழக வாசலில் வந்து தடுத்துநின்றார் அப்போதைய அலபாமா மாகாண ஆளுநர் ஜார்ஜ் வேலஸ். அந்தச் சம்பவத்தின் காட்சியில் அவருக்கு அருகில் நிற்கும் ஃபாரெஸ்ட், அடுத்த காட்சியில் முதன்முதலாக அலபாமா பல்கலைக்கழகத்திற்குள் அனுமதிக்கப்பட்ட கறுப்பின மாணவியை `மேம்’ என்று அழைப்பதாகவும் காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருக்கும். இதன் வேறுபாடுகளை உணராத கதாபாத்திரமாக இருந்தபோதிலும், ஃபாரெஸ்ட் கம்ப் தான் பல்கலைக்கழகத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டு, கறுப்பின மாணவர்கள் அனுமதிக்கப்படாதது குறித்த சிந்தனையைப் பார்வையாளர்களிடம் எழுப்புவதில்லை. மாறாக, இந்த நிகழ்வு மிகச் சாதாரணமாகக் கடந்து செல்லப்பட்டிருக்கும்.

Laal Singh Chaddha (2022)

‘லால் சிங் சத்தா’ படத்தில் லாலும் ரூபாவும் அத்வானியின் ரத யாத்திரையைக் காண்பதும், தொடர்ந்து ரூபா லாலிடம், ‘உன் பெயரும் லால்.. அவர் பெயரும் லால்.. லால் கிஷன் அத்வானி’ என்று சொல்வதுமாக மென்மை நோக்கில் தொடப்பட்டிருக்கிறது. அதே போல, மண்டல் எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள், ரத யாத்திரை, பாபர் மசூதி இடிப்பு, தொடர்ந்து நாடு முழுவதும் நிகழ்ந்த கலவரங்கள், மும்பை குண்டுவெடிப்பு முதலான அனைத்து விவகாரங்களையும் ‘ஃபாரெஸ்ட் கம்ப்’ போல அல்லாமல், ‘லால் சிங் சத்தா’ படத்தில் கலவரத்திற்கு அச்சப்பட்டு `மலேரியா பரவுகிறது’ எனக் கூறி, விடுதி அறைக்குள் அடைந்துகொள்ளும் கதாபாத்திரமாக லால் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதுவும் ஒரு ஆதிக்கவாதியின் அப்பாவித்தனத்திற்கும், ஒரு ஒடுக்கப்படுபவனின் அப்பாவித்தனத்திற்கும் இடையிலான வேறுபாடாகவே அமைந்திருந்தது. எனினும், அனைத்து வன்முறைகளுமே ஒன்றுதான் என்ற பொருளை இரண்டு திரைப்படங்களுமே ஏற்படுத்தியுள்ளன என்பதை மறுத்துவிட முடியாது.

இந்தியாவின் தற்போதைய தேசியவாதச் சூழலில், அமெரிக்க வியட்நாம் போரின் விமர்சனங்களை இந்தியாவுக்குப் பொருத்த முடியாது. எனினும், ‘லால் சிங் சத்தா’ லாவகமாக கார்கில் போரைக் கையில் எடுத்துக் கொள்கிறது. ஃபாரெஸ்ட் அமெரிக்க ராணுவத்தில் இணைந்தபோது, அவனைப் போலவே இருக்கும் கறுப்பினத்தவரான ‘பப்பா’ என்ற நபரின் நட்பு கிடைக்கிறது. அதையே இங்கே தென்னிந்தியாவைச் சேர்ந்த ராணுவ வீரராக ‘பாலா’ என்ற கதாபாத்திரத்தில் நாக சைதன்யா நடித்திருக்கிறார்.

Forrest Gump (1994) & Laal Singh Chaddha (2022)

‘ஃபாரெஸ்ட் கம்ப்’ போரின் வலிகளையோ, வியட்நாம் மக்களின் பாதிப்பையோ பேசவில்லை. எனினும், ஃபாரெஸ்டின் அப்பாவித்தனம் போரை இழிவான செயலாக நமக்கு உணர்த்தும். அதே போல, இங்கு கார்கில் போரில் பாகிஸ்தானைச் சேர்ந்த ஒரு நபரை அவர் எந்த பக்கத்தைச் சேர்ந்தவர் எனத் தெரியாமல் மீட்கிறான் லால்.

சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய ஒருங்கிணைந்த இந்தியா குறித்து ஒப்பற்ற படைப்புகளை எழுதிய மண்ட்டோவின் ‘தோபா தேக் சிங்’ கதாபாத்திரத்தை நினைவுக்குக் கொண்டுவரும் காட்சியாக இது இருந்தது. ஒரு பைத்தியக்காரன் தன் தேசம் எது என்பது குறித்து எழுப்பும் கேள்விகளாக அமைக்கப்பட்டிருக்கும் அந்தக் கதையின் அதே கண்ணோட்டத்தை ‘லால் சிங் சத்தா’ கதையில் பொருத்த முடியும்.

‘லால் சிங் சத்தா’ படத்தில் முக்கியக் கதாபாத்திரங்களாக வரும் முஸ்லிம்கள் இருவர் மட்டுமே. ஒருவர் கார்கில் போரில் காப்பாற்றப்பட்ட பாகிஸ்தானி முஸ்லிம். இவர் மும்பை தாக்குதலுக்குப் பிறகு, தன் கிராமத்தைத் திருத்த பாகிஸ்தான் செல்வதாகக் காட்டப்படுகிறார். மற்றொருவர் ரூபாவின் கணவர். கொலைக் குற்றத்திற்காக அவர் மலேசியாவில் தலைமறைவாகியிருந்ததாகவும், கைது செய்யப்பட்டதாகவும் காட்டப்படுகிறார். பிற சமூக மக்களைப் போல அல்லாமல், முஸ்லிம் கதாபாத்திரங்களைக் ‘குற்றம்’ என்ற புள்ளியில் மட்டுமே பேசுகிறது ’லால் சிங் சத்தா’. எனினும், அதைக் கொஞ்சமாகத் தொட்டு மட்டுமே சென்றிருப்பதால், படத்தின் மையக் கருத்து பாதிப்பு ஏதும் இன்றி வெளிப்படுகிறது.

மண்ட்டோ

‘ஃபாரெஸ்ட் கம்ப்’ திரைப்படம் அடிப்படையில் காதலை மையப்புள்ளியாகக் கொண்டது. ஃபாரெஸ்ட் தன் பால்ய காலத் தோழியான ஜென்னியை தன் ஆயுளின் எல்லை வரை காதலிக்கிறான். ஃபாரெஸ்ட் அமெரிக்காவின் பழமைவாதச் சிந்தனையை தனக்குத் தெரியாமலேயே பின்பற்றுபவன். பழமைவாத வம்சப் பின்னணி, வியட்நாம் போரில் பங்கேற்றது, பிளாக் பேந்தர் கட்சியைச் சேர்ந்த தனது காதலனால் ஜென்னி தாக்கப்படும் போது அவளுடைய காதலனைத் தாக்குவது, முதலாளித்துவத்தின் மூலமாக தன் ‘திறமையை’ லாபமாக மாற்றியது, இறுதிவரை அமெரிக்காவில் எதிர்க் கலாச்சாரப் போராட்டங்கள் எதிலும் பங்கேற்காதது/புரிந்துகொள்ளாதது என முழுவதுமாக அமெரிக்கப் பழமைவாதத்தின் சின்னமாக ‘ஃபாரெஸ்ட் கம்ப்’ கதாபாத்திரம் உருவாக்கப்பட்டிருந்தது.

அதே வேளையில், ஜென்னியின் தந்தை உழைக்கும் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்; தன் மகள்களிடம் பாலியல் சீண்டல் செய்து சிறை சென்றவர். ஜென்னி அமெரிக்காவின் எதிர்க்கலாச்சாரங்களான ஹிப்பி இயக்கத்தில் பங்குகொள்கிறாள்; போதைப் பொருள்கள் பயன்படுத்துகிறாள்; போர் எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் கலந்துகொள்கிறாள். பிளாக் பேந்தர் அமைப்பினருடன் இணைந்து பணியாற்றுகிறாள். இறுதியில் சிங்கிள் மதராகத் தன் மகனை வளர்க்கிறாள். மீண்டும் ஃபாரெஸ்டைச் சந்தித்த பிறகு, மகன் குறித்தும், தனக்கு வந்திருக்கும் நோய் குறித்தும் கூறுகிறாள்; மரணமடைகிறாள். இதன் மூலமாக, அமெரிக்காவின் பழமைவாதக் கலாச்சாரத்தைப் பின்பற்றிய ஃபாரெஸ்ட் – எதிர்க் கலாச்சாரத்தின் பிரதிநிதியாக ஜென்னி என இருவரும் சித்தரிக்கப்பட்டு, ஃபாரெஸ்ட் உயர்ந்த எண்ணம் கொண்டவனாகக் காட்டப்படுகிறான்.

Forrest Gump (1994) & Laal Singh Chaddha (2022)

‘லால் சிங் சத்தா’ சீக்கியப் போர் வீரர்களின் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவன். இதிலும், காதலை மையப்புள்ளியாகக் கொண்ட கதையில், லாலின் பால்ய காலத் தோழி ரூபா காதலியாகவும் இருக்கிறாள். சீக்கியர்களுக்கு எதிரான இனப்படுகொலையில் மத அடையாளத்தைத் துறப்பது, கார்கில் போரில் தேசம், மதம் ஆகியவற்றுக்கு அப்பாற்பட்டு காயமடைந்தவர்களைக் காப்பாற்றுவது, மத அடிப்படையிலான மோதல்களை ‘மலேரியா’ எனவும், மதம் காரணமாகவே ‘மலேரியா’ பரவுவதாகவும் கூறுவது, இந்தியாவின் பொருளாதாரக் கொள்கை மாற்றத்திற்குப் பிறகு முதலாளித்துவத்தால் முன்னேறுவது என லால் இந்தியாவின் சீக்கியச் சமூகத்தைச் சேர்ந்த மதச்சார்பற்ற முகமாகக் காட்டப்படுகிறான்.

அதே வேளையில், ரூபா இந்தியாவில் உலகமயமாக்கல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பிறகு எளிதில் பணம் சம்பாதிக்க மாடலிங் துறையில் களமிறங்குவது, நிர்வாணப் புகைப்படம் காரணமாக பெரும் சர்ச்சைகளில் சிக்குவது, பாலிவுட் தயாரிப்பாளர் ஒருவரை பணத்திற்காகத் திருமணம் செய்துகொள்வது, தாவூத் இப்ராஹிம் போன்ற டான்களைச் சந்திப்பது, கொலை வழக்கில் சிக்கிக்கொள்வது என இந்தியாவில் உலகமயமாக்கலின் காரணமாக ‘தடம்புரண்ட’ பெண்ணாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது ரூபா கதாபாத்திரம்.

Forrest Gump (1994) & Laal Singh Chaddha (2022)

ஃபாரெஸ்ட் கம்ப் ஒடுக்குமுறையைத் தன்னைச் சேர்ந்தவர்கள் மேற்கொள்ளும் போதும், ‘காரணமே இல்லாமல் இவ்வாறு செய்கிறார்கள்’ என்று கூறும்போதும் வளைந்துகொள்ளும் வரலாறு, இந்தியாவின் சீக்கியனான லால் சிங் சத்தா சொல்லும்போது அவன் மத அடையாளத்தைக் காவு கேட்கிறது.

‘ஃபாரெஸ்ட் கம்ப் பார்த்த பிறகு, இந்த உலகை வேறு கண்களால் நீங்கள் பார்க்கலாம்’ என்று விளம்பரப்படுத்தப்பட்டது. ஃபாரெஸ்ட் கம்ப் தன்னைச் சுற்றி நிகழும் ஒடுக்குமுறைகளால் பாதிக்கப்படாத, ஒடுக்குமுறைகளை மேற்கொள்ளும் சமூகத்தின் பிரதிநிதி. அவனுக்குக் கண்ணை மூடிக்கொள்ளும் சலுகை உண்டு. லால் சிங் சத்தாக்களுக்கு அத்தகைய சலுகைகள் கிடையாது. இதனாலேயே ‘லால் சிங் சத்தா’ ஒப்பீட்டளவில் சிறப்பானதாக மாறுகிறது; ஆரத்தழுவிக் கொள்ளத் தோன்றுகிறது.

  • ர முகமது இல்யாஸ்.

ஃபேமிலி மேன் இரண்டாம் சீசனின் அபத்தங்களும் ஆபத்துகளும்

இலங்கையில் நடந்த உள்நாட்டுப் போர் 2009ம் ஆண்டு முடிவுற்ற பிறகும் ஈழத் தமிழர்கள் தமிழ்நாட்டில் அகதிகள் முகாம்களுக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் வசித்து வருகிறார்கள். அவர்கள் இலங்கைக்குத் திரும்பிச் செல்லாததற்கு அவர்களின் ஊர்களிலிருந்து ராணுவம் முழுமையாக அகற்றப்படாதது, வலுப்பெற்று வரும் வலதுசாரி அரசு, வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொள்வதற்கு சரியான பொருளாதார வாய்ப்பின்மை எனப் பல்வேறு காரணங்கள் இருக்கின்றன. இத்தனைக்கும் அவர்கள் தமிழ்நாட்டில் குறையற்ற வாழ்க்கையை ஒன்றும் பெற்றுவிடவில்லை. ராஜீவ் காந்தியின் படுகொலைக்குப் பிறகு இந்தியாவில் இருக்கும் ஈழ அகதிகள் தீவிர நெருக்கடிக்கு உள்ளானார்கள். தமிழ்நாட்டில் வசிக்கும் ஈழ அகதிகளை இலங்கைக்குத் திருப்பி அனுப்பப்போவதாக அறிவித்தார் அன்றைய முதலமைச்சர் ஜெயலலிதா. அவ்வாறு அவர்கள் வெளியேற்றப்படவில்லை என்றாலும், அதுவரையிலும் அவர்கள் இங்கு அனுபவித்த குறைந்தபட்ச சுதந்திரமும் சலுகைகளும் முற்றிலும் பறிக்கப்பட்டன.

தமிழ்நாட்டில் 115 அகதிகள் முகாம்கள் அமைந்திருக்கின்றன. அவை பெரும்பாலும் ஊருக்கு வெளியே, வாழத்தகுதியற்ற மோசமான நிலையில் இருக்கின்றன. அங்கு இருப்பவர்கள் காலையில் வேலைக்குக் கிளம்பினால் இரவு குறித்த நேரத்திற்குள் திரும்ப வேண்டும். ஒவ்வொரு முகாமில் இருக்கும் அகதிகளை எந்நேரமும் கண்காணிப்பதற்கு ’கியூ’ பிரிவு அதிகாரிகள் இருப்பார்கள். வெளியே சென்றவர்கள் சரியான நேரத்திற்குள் திரும்பவில்லையெனில் மறுநாளே தீவிர விசாரணை நடக்கும். முகாம்காரர்களை வெளியில் இருந்து உறவினர்களோ நண்பர்களோ பார்க்க வந்தால் உடனே கியூ பிரிவினரின் அறைக்கு அழைக்கப்படுவார்கள். முகாமில் வாழும் பெண்களுக்கும் எந்தப் பெரிய பாதுகாப்பும் இல்லை. பாலியல் சீண்டல்களை அவர்கள் அன்றாடம் உள்ளூர்க்காரர்களாலும் அரசு அதிகாரிகளாலும் அனுபவித்து வருகிறார்கள்.

முகாம்காரர்கள் அரிதாகவே பள்ளிப் படிப்பை முடித்தவர்களாக இருக்கிறார்கள். தப்பித்தவறி ஏதாவது சிறிய கல்லூரியில் சேர்ந்து பட்டப்படிப்பு முடித்தாலும், கல்விக்கு ஏற்ற உத்தியோகம் அவர்களுக்கு இங்கே வழங்கப்படமாட்டாது. ஆண்களில் பெரும்பாலானோர் முகாம் அமைந்திருக்கும் ஊர்களிலும், அருகில் இருக்கும் பெரு நகரங்களிலும் கட்டட வேலைக்கும் கூலி வேலைகளுக்கும் போகிறார்கள். அதில் கிடைக்கும் சொற்பக் காசும் மதுபானக் கடைகளின் கல்லாவிற்குச் சென்று சேர்கிறது. இத்தகைய நெருக்கடி மிகுந்த வாழ்க்கையிலிருந்து தப்பிப்பதற்காக சிலர் ஆஸ்திரேலியாவுக்கும் ஏனைய முதலாம் உலக நாடுகளுக்கும் செல்வதற்கு முயற்சி எடுக்கிறார்கள். சிறிய மீன்பிடிக் கப்பல்களில் ஏறி பெருங்கடல்களைக் கடக்கும் முயற்சியில் அவர்களில் பலர் மூழ்கி இறந்திருக்கின்றனர். தமிழ்நாட்டில் வசிக்கும் ஈழ அகதிகளின் இத்தகைய வாழ்வியல் பிரச்னைகள் குறித்து தொ.பத்தினாதன், அ.சி.விஜிதரன் போன்றோர் எழுதியுள்ளனர்.

இந்தியக் குடியுரிமை தங்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டும் என்பது இங்கிருக்கும் தமிழ் அகதிகள் நெடுநாட்களாக எழுப்பிவரும் கோரிக்கை. 1983ல் இருந்தே இந்தியாவிற்கு இலங்கையில் இருந்து அகதிகள் வந்தவண்ணம் உள்ளனர். இவர்களில் ஒரு சாரர் தற்காலிக யுத்த நிறுத்தத்தின்போதெல்லாம் தாயகத்திற்குத் திரும்பிச் செல்வதுண்டு. ஆனால், பலரும் இங்கே நிரந்தரமாகத் தங்கிவிட்டார்கள். இவர்கள் கிட்டத்தட்ட 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகவே தமிழ்நாட்டில் அகதிகளாக வசிக்கின்றனர். இவர்களுடைய பிள்ளைகளும் இங்கு அகதிகளாகவே பிறக்கிறார்கள். அவர்கள் எவரும் இலங்கையை நேரில்கூட பார்த்திராதவர்கள். தங்கள் மொத்த வாழ்க்கையையும் இந்தியாவிலேயே செலவழித்தவர்கள். எனவே, பல வகைகளிலும் இந்தியக் குடியுரிமை வழங்கப்பட வேண்டும் எனும் அவர்களது கோரிக்கை நியாயமானதுதான் என்றாலும், எந்தப் பிரதான அரசியல் கட்சிகளும் இவர்களின் இந்தக் கோரிக்கைக்கு முகம் கொடுக்கவில்லை.

இவ்வாறு அடிப்படை உரிமைகளற்று, அன்றாடம் பெரும் நெருக்கடிகளுக்கிடையில் வாழ்க்கையை நகர்த்தியபடி, இத்தேசத்தின் குடிகள் ஆவதற்கு முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கும் ஈழ அகதிகளைத் தீவிரவாதிகளாகச் சித்தரித்திருக்கும் சீரியல்தான் ஃபேமிலி மேன் 2.

அமேசான் ப்ரைமில் வெளியாகியுள்ள இந்த சீரியலின் கதைப்படி, இலங்கையில் செயல்பட்ட தீவிரவாத இயக்கமொன்றின் தலைவர் பாஸ்கரன்; லண்டனில் வசித்து வருகிறார். இவரும் இவரின் தோழர்களும் நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்தைக் கட்டமைக்கும் முயற்சியில் ஈடுபடுகிறார்கள். அதை இந்தியாவும் அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்பது அவர்கள் எண்ணம். அந்தக் கோரிக்கையை இங்குள்ள அரசியல்வாதிகளிடம் முன்வைப்பதற்கு பாஸ்கரனின் தம்பி சென்னை வருகிறான். இலங்கையுடனான தன் நட்புறவை வளர்த்துக்கொள்வதற்கு, பாஸ்கரனின் தம்பியை இலங்கை அரசிற்குப் பிடித்துத்தர முடிவு செய்கிறார் இந்தியப் பிரதமர். சிறப்புப் புலனாய்வு அதிகாரிகள் அவனைக் கைது செய்கிறார்கள். ஆனால், சீக்கிரமே ஒரு குண்டு வெடிப்பில் கொல்லப்படுகிறான் அவன். இதனால் ஆத்திரமடைந்த பாஸ்கரன், நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்கத்திலிருந்து ராஜினாமா செய்துவிட்டு, ISIS தீவிரவாத அமைப்பைச் சார்ந்த சமீர் என்பவரோடு இணைகிறான். அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து சென்னையில் இந்தியப் பிரதமரும் இலங்கை அதிபரும் சந்தித்துக்கொள்ளும் நிகழ்ச்சியில் தாக்குதல் நடத்தத் திட்டமிடுகிறார்கள். அத்தாக்குதலை நடத்தவிருப்பவர்கள் தமிழ்நாட்டில் அகதிகளாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் சில ஈழத் தமிழர்கள். அவர்கள் இலங்கையில் பாஸ்கரனின் இயக்கத்தில் தீவிரப் பயிற்சி பெற்ற போராளிகள் மட்டுமல்ல, தலைவரிடமிருந்து எப்போது உத்தரவு வந்தாலும் மனித வெடிகுண்டுகளாகவும் மாறக் காத்திருக்கும் ஸ்லீப்பர் செல்கள். பாஸ்கரனின் இத்திட்டம் குறித்து இந்தியப் புலனாய்வுத் துறைக்குத் தெரிய வருகிறது. எவ்வாறு பாஸ்கரனின் திட்டத்தை இந்தியப் புலனாய்வுத் துறை முறியடிக்கிறது எனபதுதான் ஃபேமிலி மேன் சீசன் 2வின் கதையும் திரைக்கதையும்.

தொடக்கத்தில் குறிப்பிட்டதைப் போல, ராஜீவ் காந்தியின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து இங்கு வசிக்கும் ஈழ அகதிகளின் அன்றாட வாழ்க்கை நெருக்கடிகள் மிகுந்ததாக மாற்றமடைந்தது. வீடு, வாசல், உறவு, நட்பு என அனைத்தையும் தாயகத்தில் விட்டுவிட்டு இந்தியப் பெருங்கடலைத் தோணியில் கடந்து ஏதுமற்றவர்களாய் இங்கு வந்துசேரும் இலங்கைத் தமிழர்கள் அனைவரையுமே இந்திய அரசு தீவிரவாதிகளாய்ப் பாவிக்கத் தொடங்கியது. எந்நேரமும் அவர்கள் துப்பாக்கியைக் கையிலேந்தலாம், முக்கிய அரசியல் தலைவர்களில் யாரை வேண்டுமானாலும் குண்டு வைத்துக் கொலை செய்யலாம் என்ற பார்வையை இந்திய அரசு வளர்த்தெடுத்துக்கொண்டது. எனவேதான் அவர்கள் தீவிரமாகக் கண்காணிக்கப்படுகிறார்கள். அகதிகள் முகாம் எனும் திறந்தவெளி சிறைச்சாலையில் கைதிகளைப் போல நடத்தப்பட்டு வருகிறார்கள். இத்தகைய நிலை இலங்கையில் யுத்தம் முடிந்து 12 ஆண்டுகளாகியும் மாறவில்லை. இந்நிலையில், சென்னையில் வைத்து இந்தியப் பிரதமரை, இங்கு அகதிகளாக வாழும் ஈழ விடுதலைப் போராளிகள் கொல்ல முயற்சிப்பதைக் கதையாகக் கொண்டிருக்கும் ஃபேமிலி மேன் 2 சமூக அரசியல் தளத்தில் எத்தகைய விளைவுகளை ஏற்படுத்தப் போகிறது என்பதை நினைக்கையில் அச்சம் மேலோங்குகிறது.

தமிழ் அகதிகள் இங்கே அனுபவிக்கும் அன்றாடத் துயரங்களைப் பற்றி எதையுமே பேசவில்லை இந்த சீரியல். தொடக்கக் காட்சிகளில் பெண் போராளியான ராஜி சென்னைப் பேருந்திலும் பணியிடத்திலும் பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளாவதாகச் சில காட்சிகள் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. வர்க்க, சாதி, மத பேதமின்றி பெண்கள் அனைவரும் தங்கள் வாழ்க்கையின் ஏதோ ஒரு தருணத்திலாவது இக்கொடுமைகளை அனுபவித்திருக்கிறார்கள் என்பது கசப்பான எதார்த்தம். மற்ற பெண்களுக்குச் சட்டம் எழுத்தளவில் தரும் குறைந்தபட்ச பாதுகாப்புகூட அகதிப் பெண்களுக்குக் கிடைப்பதில்லை என்பதும் எதார்த்தம்தான். ஆனால், ராஜி ஒரு அகதியாக இருப்பதால்தான் இவ்வாறு பாலியல் ரீதியாகத் துன்புறுத்தப்படுகிறாள் எனும் ரீதியில்கூட காட்சிகள் அமைந்திருக்கவில்லை. இப்படி இலங்கைத் தமிழ் அகதிகளின் துயரத்தைத் துளியும் பதிவு செய்யாமல், அவர்களைப் பற்றி அரசு கொண்டிருக்கும் மதிப்பீடுகளையும் கருத்தாக்கத்தையும் மறுஉற்பத்தி செய்யும் வேலையை மட்டுமே செய்கிறது ஃபேமிலி மேன் 2. அதிலும் இந்த சீரியலின் ஆறாவது எப்பிசோடில் ஒரு கடலோரக் கிராமமே ஈழ விடுதலைப் போராளிகளுக்கு ஆதரவாக இருப்பதாகவும், அவர்களைக் காப்பாற்றுவதற்காக அக்கிராமத்தார்கள் துப்பாக்கி ஏந்தி காவல் நிலையத்தை அழித்தொழிப்பதாகவும் காட்சிகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. அன்றும், இன்றும் ஈழ விடுதலைக்குத் தீவிர ஆதரவாளர்கள் தமிழ்நாட்டில் இருப்பது உண்மைதான். ஆனால், எந்த ஆதரவாளர்களும் எந்தக் காவல் நிலையத்தையும் இங்கு அழித்ததில்லை. திரைமொழியில் மிக நேர்த்தியாக எடுக்கப்பட்ட இத்தகைய பல காட்சிகளைத் தன்னகத்தே கொண்டிருக்கிறது இந்த சீரியல். அவை ஈழ அகதிகள் பற்றியான பெரும் அச்சத்தைப் பொதுவெளியில் உருவாக்கும் பணியைச் செய்யும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. ஏனெனில், உலகம் முழுவதுமே அகதிகள், புலம்பெயர்ந்தவர்கள்மீது வலதுசாரிகள் திட்டமிட்டு ஒவ்வாமையையும் எதிர்ப்பையும் உருவாக்கி வருகிறார்கள். இந்தியாவிலும், வட கிழக்கு மாநிலங்களில் தேர்தல் நடக்கும்போதெல்லாம் பாரதிய ஜனதா கட்சியும், பிராந்திய வலதுசாரிக் கட்சிகளும் வங்கதேசத்திலிருந்து வந்த அகதிகளை ஊடுருவிகளாகவும் தீவிரவாதிகளாகவும் முத்திரை குத்தும் வழக்கம் நடைமுறையில் இருக்கிறது.

இந்த சீரியலின் முன்னோட்டம் (trailer) வெளியானதும் இணையதள தமிழ்ச் சமூகத்திடமிருந்து பலத்த எதிர்ப்புகள் எழுந்தன. பல அமைப்புகளும் கட்சிகளும் ஃபேமிலி மேன் தொடரைத் தடை செய்ய வேண்டும் என்கிற கோரிக்கையை எழுப்பின. ஜூன் 5ம் தேதி இத்தொடர் வெளியானதையொட்டியும் காட்டமான விமர்சனங்கள் வந்தன. விடுதலைப் புலிகளையும் பிரபாகரனையும் இழிவாகச் சித்தரிக்கும் வகையில் பல காட்சிகள் இடம்பெற்றிருப்பதாக நாம் தமிழர் முதலான தமிழ்த் தேசிய அமைப்புகள் கருதினார்கள். ஈழப் போராளிகள் மது அருந்துவதாகவும் கெட்ட வார்த்தைகள் பேசுவதாகவும் காட்டியிருப்பது ஏற்புடையதாக இல்லை என்றார்கள். எனவே, ஃபேமிலி மேனைத் தடை செய்ய வேண்டும் எனும் கோரிக்கையை முன்னிறுத்தி அமேசானைப் புறக்கணிப்போம் (Boycott Amazon) எனும் பிரச்சாரம் ட்விட்டரில் முன்னெடுக்கப்பட்டது. இத்தகைய எதிர்ப்புகள் இருந்தாலும், தமிழ்ப் பார்வையாளர்கள் பலரும் ஈழப் போராளிகள் இத்தொடரில் கண்ணியமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டதாகக் கருதினார்கள். அதையொட்டி அவுட்லுக் இணைய இதழ் “The Family Man 2 Silences its Tamil critics with Enough Pro-Tamil Sentiments” எனும் தலைப்பில் கட்டுரையொன்றைக்கூட வெளியிட்டிருக்கிறது.

இதில் மாபெரும் சிக்கல் என்னவென்றால், இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு ஆதாரவான விஷயங்கள் இத்தொடரில் வெற்று வசனங்களாய் இடம்பெறுவதுதான். சினிமாவும் இத்தகு சீரியல்களும் காட்சி ஊடகங்கள். இதில் இடம்பெறும் வசனங்களைவிட சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கும் காட்சிகளே பார்வையாளர்களிடம் அதிகத் தாக்கத்தைச் செலுத்தும் வல்லமையைப் பெற்றிருக்கின்றன. இந்த சீரியலில் ஈழப் போராளிகள் தங்கள் எதிரிகள் மீது நிகழ்த்தும் தாக்குதலும் வன்முறையும் மட்டும் நுட்பமாகக் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. ஆனால், இலங்கையில் லட்சக்கணக்கான தமிழர்கள்மீது சிங்கள அரசு நடத்திய பயங்கரவாதமோ வெறும் வசனங்களாகக் கடந்து போகிறது. எனவே, இலங்கை இன அழிப்பைக் குறித்து ஏதும் அறியாத பார்வையாளர் ஃபேமிலி மேன் தொடரைப் பார்க்கும்போது, இலங்கை அரசின் வன்முறையைக் காட்டிலும், ஈழ விடுதலைப் போராளிகளின் வன்முறைதான் பூதாகரமாகத் தெரியும். இதே சிக்கல் கமல் ஹாசனின் ’ஹே ராம்’ படத்திலும் இருந்தது. வங்கப் பகுதியில் பிரிவினையின்போது நடந்த ஹிந்து-முஸ்லிம் கலவரத்தை நேர்மையாகச் சித்தரிப்பதாகப் பறையசாற்றியது அப்படம். ஆனால், இந்துக்களின் மீது இஸ்லாமியர்கள் நிகழ்த்திய வன்முறையை மட்டும் அத்தனை விரிவாகவும் நுட்பமாகவும் காட்டிவிட்டு, இஸ்லாமியர்களை இந்துக்கள் கொல்லும் காட்சியை ரத்தினச் சுருக்கமாகவும் சின்னச் சின்ன வசனங்களில் புதைத்தும் வைத்திருப்பார் இயக்குநர்.

மேலும், இத்தொடர் முன்னிறுத்தும் தீவிர இந்திய தேசியவாதத்திற்கு எதிரான சில விமர்சனங்களும் உள்ளேயே பொதிந்துள்ளன. உதாரணமாக, கதையின் நாயகனான ஸ்ரீகாந்த் திவாரி இந்த சீசனின் தொடக்கத்தில் புலானாய்வு அமைப்பு வேலையை ராஜினாமா செய்துவிட்டு, ஐடி கம்பெனியொன்றில் பணிபுரியத் தொடங்குகிறான். காரணம், சென்ற சீசனில் துடிப்பான ஓர் இஸ்லாமிய இளைஞனை அவனும், அவன் குழுவும் தீவிரவாதியென நினைத்துக் கொன்றுவிடுகிறார்கள். அவன் தீவிரவாதி அல்ல என்பதற்கு ஆதாரம் கிடைத்தாலும், அது தேசத்திற்குக் களங்கம் ஏற்படுத்தும் என்பதால் ஸ்ரீகாந்தின் மேலதிகாரிகள் அதனை வெளியிட மறுக்கிறார்கள். இது கதாநாயகனுக்குக் குற்றவுணர்வைத் தந்து, புலானாய்வு வேலையை ராஜினாமா செய்வதற்கான காரணங்களில் ஒன்றாய் அமைகிறது. இதுபோலவே, அரசு மற்றும் அரசு இயந்திரங்களின் நியாயமற்ற போக்குகளை ஆங்காங்கே சுட்டிக்காட்டுகிறது ஃபேமிலி மேன். எனினும், அவையெல்லாம் இத்தேசப் பாதுகாப்பிற்குத் தேவையான Necessary Evil என்பது போன்ற சித்திரத்தையே நமக்கு இறுதியில் வழங்குகின்றன. ராணுவ பாஷையில் சொல்வதென்றால் போரில் வெற்றியடைய Collateral Damage தவிர்க்க முடியாதது.

இப்பிரச்னைகளைத் தவிர, ஃபேமிலி மேன் முதல் சீசன் முழுவதும் பரவிக்கிடந்த இஸ்லாமிய வெறுப்பு இதிலும் சிதறிக்கிடக்கிறது. இந்தியாவில் எந்தப் பிரச்னை நிகழ்ந்தாலும் அதில் இஸ்லாமியத் தீவிரவாதிகளின் பங்கு இருக்கும் எனும் கருத்தை அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறது இரண்டாம் சீசன். சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இந்துத்துவவாதிகள் இஸ்லாமிய இளைஞர்கள் அனைவரும் ‘லவ் ஜிஹாது’ செய்கிறார்கள் எனும் அயோக்கியத்தனமான குற்றசாட்டை முன்வைத்தார்கள். தலித்துகள், மற்ற சாதிப் பெண்களை நாடகக் காதல் செய்கிறார்கள் என மருத்துவர் ராமதாஸ் சொன்னதைப் போல, முஸ்லிம்கள் இந்துப் பெண்களைப் பொய்யாகக் காதலித்து, திருமணம் முடித்து மதமாற்றம் செய்கிறார்கள் எனும் கருத்தைப் பரப்பினார்கள். இந்த சீரியலில் கதாநாயகனின் பதின் பருவ மகளை ஒரு இஸ்லாமியச் சிறுவன், கல்யாண் எனும் இந்துப் பெயரைச் சூட்டிக்கொண்டு காதலிக்கிறான். அந்தச் சிறுவன் சாதாரண இஸ்லாமியச் சிறுவனல்ல, தீவிரவாத இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவன். தன் பெற்றோரைக் கொன்ற கதாநாயகனைப் பழிவாங்கவே அவன் மகளைக் காதலித்து, கடத்துகிறான். அதுபோன்று இன்னும் பல அபத்தங்கள் ஃபேமிலி மேன் 2 முழுவதும் நிரம்பியுள்ளன. தேர்ந்த நடிப்பும் சுவாரசியமான திரைக்கதையும் இந்த சீரியலை கூடுதல் ஆபத்து மிக்கதாக மாற்றுகின்றன.

சென்னைப் பல்கலைக்கழக முன்னாள் மாணவரும் இளம் பத்திரிகையாளருமான ஜாவித் உயிரிழப்பு

காஷ்மீரைச் சேர்ந்த இளம் பத்திரிகையாளரான ஜாவித் அஹமது, கடந்த வியாழக்கிழமை பாராமுல்லா மாவட்டம் ரஃபியாபாத் பகுதியிலிருக்கும் தன் வீட்டிலிருந்து ஸ்ரீநகரிலுள்ள தனது அலுவலகத்திற்குச் செல்லும் வழியில் கடுமையான மாரடைப்பு ஏற்பட்டு உயிரிழந்தார். அவரது குடும்பத்தினரிடம் இதுபற்றி விசாரித்தபோது, ஜாவித் தனது அலுவகத்திற்குச் செல்லும் வழியில் இவ்வாறு நடந்துவிட்டது எனவும், அருகிலிருந்தவர்கள் அவரை மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு செல்லும் வழியிலேயே அவர் இறந்துவிட்டதாகவும் கூறியுள்ளனர்.

‘தி ரைசிங் காஷ்மீர்’ பத்திரிகையில் நிருபராக பணியாற்றி வந்தவர் ஜாவித் அஹமது. அதற்கு முன்பு ஹஃபிங்டன் போஸ்ட், ஃபஸ்ட் போஸ்ட் முதலான பல பத்திரிக்கைகளுக்கு எழுதி வந்துள்ளார். தி ட்ரிபூன் (The Tribune) பத்திரிகையிலும் பணியாற்றியுள்ளார். இவர் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் இதழியல் பட்ட மேற்படிப்பை 2016ல் நிறைவு செய்தார். அங்கு வகுப்பில் முதல் மாணவனாகத் தேர்வு செய்யப்பட்டு தங்கப் பதக்கம் பெற்ற இவரைப் பற்றி இதழியல் துறை பேராசிரியர் லியோ சாமுவேல் தனது முகநூல் பக்கத்தில் கூறுகையில், ஜாவித் மிகவும் மென்மையான குணம் உடையவர். அவருக்கு அதிகபட்சம் 30 வயதுதான் இருக்கும். சமீபத்தில்தான் அவருக்கு திருமணம்கூட நடந்தது. எனக்கு காஷ்மீரின் பல பக்கங்களை அறிமுகம் செய்தவர் ஜாவித். ‘வீ வில் மிஸ் யு ஜாவிட்..!’ என்று தனது மனவேதனையை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

ரைசிங் காஷ்மீர் பத்திரிகை அதன் முதல் பக்கத்தில் ஜாவித் அஹமதுக்கு இரங்கல் செய்தி வெளியிட்டுள்ளது.

‘ஜாவித் ஒரு துடிப்பு மிக்க இளம் பத்திக்கையாளர். ஸ்ரீநகர் அலுவலகத்தில் பணிபுரிந்து வந்தார். அவரது இழப்பு வருத்தமளிக்கிறது’ என தி ரைசிங் காஷ்மீர் தனது இணையப் பக்கத்தில் வெளியிட்டுள்ளது. காஷ்மீரின் பல பத்திரிக்கையாளர்களும் அரசியல் பிரமுகர்களும் தங்கள் அனுதாபங்களைப் பதிவுசெய்து வருகின்றனர்.

ஹத்ராஸ் பாலியல் வன்முறையுடன் தொடர்புபடுத்தப்படும் தவறான புகைப்படம் – உண்மையென்ன?

உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் ஹத்ராஸ் மாவட்டத்திலுள்ள ஒரு கிராமத்தைச் சேர்ந்த 19 வயது தலித் இளம்பெண்ணை ஆதிக்க சாதியைச் சார்ந்த நான்கு பேர் கடந்த செப்டம்பர் 14ம் தேதி மிகவும் கொடூரமான முறையில் கூட்டுப் பாலியல் வன்புணர்வு செய்தனர். அந்தப் பெண் மிகக் கடுமையான தாக்குதலுக்குள்ளாகி சஃப்தர்ஜங் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார். 15 நாட்கள் தொடர்ந்து தீவிர சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டு வந்த நிலையில், செப்டம்பர் 29ல் அவர் உயிரிழந்தார்.இந்தச் சம்பவம் நாடு முழுக்க பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியது.

இச்சூழலில், காவல்துறை அதிகாரிகள் அப்பெண்ணின் உடலை அவரின் குடும்பத்தின் அனுமதியின்றி எரித்தது சர்ச்சைக்குள்ளாகியது. ஆனால் அதை காவல்துறை அதிகாரிகள் மறுத்து வருகிறார்கள். பாலியல் வன்கொடுமையும் நடக்கவில்லை என்று உ.பி கூடுதல் டிஜிபி பிரசாந்த் குமார் கூறியுள்ளார். பாதிக்கப்பட்ட பெண்னுக்கு நீதி வேண்டி டெல்லி மற்றும் உத்தரப் பிரதேசத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் போராட்டங்கள் வெடித்த வண்ணம் உள்ளன.

இது ஒருபுறம் இருக்க, சமூக ஊடகங்களில் அந்த ஹத்ராஸ் தலித் பெண்ணுக்கு நீதி கேட்டு பல்வேறு Hashtag-களுடன் நாடு முழுக்க ஒரு புகைப்படம் பலராலும் பகிரப்பட்டு வருகிறது. இளம் பெண் ஒருவர் கரும்புத் தோட்டத்தில் நிற்பது போன்ற அப்புகைப்படமானது பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் படமில்லை எனத் தெரிய வந்துள்ளது. BOOM தளம் ஹத்ராஸ் பெண்ணின் சகோதரரிடம் அந்தப் புகைப்படத்தின் உண்மைத் தன்மை குறித்து விசாரித்தபோது, அது தனது தங்கையின் புகைப்படமில்லை எனவும் அப்படத்தில் உள்ளவரை தனக்குத் தெரியாது எனவும் கூறியுள்ளார். பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் படத்தைப் பெற்று சமூக ஊடகத்தில் பரவும் புகைப்படத்துடன் ஒப்புநோக்கியபோது, அது போலி என்பது உறுதிசெய்யப்பட்டது.

அப்படியானால் அந்தப் புகைப்படம் யாருடையது என BOOM ஆய்வு செய்தபோது சமூக ஊடகத்தில் முக்கியத் தகவல் ஒன்று கிடைத்தது. அதில், “ஹத்ராஸ் பிரச்னையில் பகிரப்பட்டு வரும் புகைப்படம் என் சகோதரியுடையது. 2018ம் ஆண்டு சன்டிகர் மருத்துவமனையில் மருத்துவர்களின் கவனக்குறைவால் அவர் இறந்துவிட்டார். அதற்காக நாங்கள் போலீஸில் புகார் அளித்தோம். அவர்கள் FIR போட மறுத்ததால் அதைக் கண்டித்து பரப்புரை செய்தபோது என் தங்கையின் அந்தப் புகைபடத்தைப் பயன்படுத்தினோம். அந்த வழக்கு சன்டிகரில் இப்போதும் நிலுவையிலுள்ளது. தயவுசெய்து யாரும் ஹத்ராஸ் விவகாரத்துடன் சம்பந்தப்படுத்தி அப்புகைப்படத்தைப் பகிரவேண்டாம் என வேண்டிக்கொள்கிறேன். நன்றி” என ஹிந்தியில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. அந்தப் பதிவு அஜய் ஜே யாதவ் என்பவரால் எழுதப்பட்டது எனத் தெரியவந்துள்ளது. அவரிடம் இதுகுறித்து விசாரிக்க BOOM தளம் முயற்சி மேற்கொண்டு வருகிறது.

ஊடகத் துறையில் தடம் பதித்த பெண் ஆளுமைகள் (2) – ராணா அய்யூப்

மும்பையில் ஓர் இஸ்லாமியச் சமூகத்தில் பிறந்து புலனாய்வு ஊடகவியலில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க ஆளுமையாக மிளிர்வது மட்டுமின்றி, மத வன்முறைகளுக்கு எதிராகவும் படுகொலைகள், கலவரங்கள் பற்றியும் துணிச்சலாக எழுதி வருபவர் ராணா அய்யூப். இவர் தெஹல்கா (Tehelka) என்ற புலனாய்வுப் பத்திரிக்கையில் பணிபுரிவதற்கு முன்பு பல செய்தி ஊடகங்களில் எழுதி வந்தார்.

தெஹல்காவில் இவர் பணியாற்றியதுதான் இவரது எழுத்துப் பயணத்தில் ஒரு மைல் கல்லாக அமைந்தது. அந்நிறுவனம் 2002ல் நடந்த குஜராத் கலவரத்தின் பின்னணியைக் கண்டரியும் பொறுப்பை இவரிடம் ஒப்படைத்தது. சுமார் 10 மாதங்கள் கள ஆய்வு செய்து அது தொடர்பான செய்திகளைச் சேகரித்தார். உயிரைப் பணயம் வைத்து இவர் வெளிக்கொணர்ந்த திடுக்கிடும் உண்மைகளையெல்லாம் தெஹல்கா வெளியிட மறுக்கவே, அவற்றை “Gujarat Files: Anatomy of a cover up” என்கிற பெயரில் புத்தகமாகத் தொகுத்து வெளியிட்டார் ராணா. 2002ம் ஆண்டு குஜராத்தில் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக நடந்த கலவரத்தை அரசியல்வாதிகளும் அரசு அதிகாரிகளும் எவ்வாறு மூடி மறைத்தனர் என்பதை இந்தப் புத்தகம் அம்பலப்படுத்தியது.

உண்மையில், செய்தி சேகரிப்பிற்காக ராணா மேற்கொண்ட புலனாய்வு உத்திகள் வியக்கத்தக்கவை. அமெரிக்கன் ஃபிலிம் இன்ஸ்டியூட்டின் மாணவியாக மைதிலி தியாகி (Mythili Tyagi) என்ற பெயரில் கிட்டத்தட்ட 10 மாத காலம் அகமதாபாத்தில் தங்கியிருந்து ரகசியமாக தகவல்களைத் திரட்டினார் ராணா. பல்வேறு அரசியல்வாதிகள், அரசு அதிகாரிகள், பலதரப்பட்ட மக்கள் என அனைவரையும் சந்தித்து கருத்துகளைப் பெற்று ரகசியமாக ஒலிப்பதிவு செய்தார். அவற்றையெல்லாம் அவரது புத்தகம் உள்ளடக்கியிருப்பதால்தான் குஜராத் அரசியல்வாதிகளிடையே பெரும் பதற்றத்தை அது ஏற்படுத்தியது. அப்புத்தகத்தை கௌரி லங்கேஷ் கன்னடத்தில் மொழிப்பெயர்த்து லங்கேஷ் பதிப்பகம் மூலம் வெளியிட்டார். அது வெளியான ஒரு மாதம் கழித்து கௌரி சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்.

ராணா அய்யூபை உலக அளவில் அதிக அச்சுறுத்தல்களைச் சந்திக்கும் முதல் 10 எழுத்தாளர்களுள் ஒருவர் என Time Magazine மற்றும் One Press Coalition ஆகியவை இணைந்து வெளியிட்டன. இணையதளம் வழியாக ஆபாசமான படங்கள் இவருக்கு அனுப்பியும், ஆபாச வீடியோக்களில் இவருடைய முகத்தை மார்ஃப் செய்து சமூக ஊடகப் பக்கங்களில் பதிவேற்றம் செய்தும் தொடர்ச்சியாக இவர் அச்சுறுத்தப்படுகிறார். பல கொலை மிரட்டல்கள், பாலியல் ரிதியிலான மிரட்டல்களை தினமும் சந்தித்து வருகிறார். ஒருகட்டத்தில் ஐநா மனித உரிமை ஆணையம்கூட ராணாவைப் பாதுகாக்கக் கோரி இந்திய அரசிற்கு அழுத்தம் கொடுத்தது.

பத்திரிகைத் துறையில் சிறந்து விளங்கியதற்காக 2011ல் குடியரசுத் தலைவர் கையால் சான்ஸ்கிருதி (sanskriti) விருது பெற்றார் ராணா அய்யூப். Global Shining Light Award, துணிச்சலான எழுத்திற்காக McGill Medal, 2018ல் Most Resilient Global Journalist Award என உலக அளவில் பலமுறை கௌரவிக்கப்பட்டுள்ளார்.

தெஹல்காவில் இவரது சக பெண் ஊழியருக்கு பாலியல் தொந்தரவு வருவதாகக் கூறி, அதற்குத் தன் எதிர்ப்பைக் காட்டினார். அதைத் தொடர்ந்து தன் வேலையையும் ராஜினாமா செய்தார். தற்போது வாஷிங்டன் போஸ்ட், நியூயார்க் டைம்ஸ், கார்டியன் & ஃபாரின் பாலிசி போன்றவற்றில் உலகளவில் நிகழும் பல அநீதிகளை எதிர்த்து எழுதிவருகிறார்.

ஊடகத் துறையில் தடம் பதித்த பெண் ஆளுமைகள் (1) – கெளரி லங்கேஷ்

இந்துத்துவக் கொள்கைகளுக்கு எதிராகவும், பெண்களின் உரிமைகளுக்காகவும், சாதியத்தை எதிர்த்தும் மிகத் துணிச்சலாக தன் எழுத்துகளின் மூலம் குரல் உயர்த்திய பெண் போராளி கௌரி லங்கேஷ். பல பத்திரிகையாளர்கள் அதிகார வர்க்கத்தின் நிழலில் அதற்குப் பணிவிடை செய்து வரும் சூழலில், அதிகாரத்திற்கு எதிராய் சமரசமில்லாமல் சமர் செய்த ஆளுமை அவர்.

‘சண்டே மிட்டே’ என்கிற வாரப் பத்திரிகையில் தொடங்கியது இவருடைய எழுத்துப் பயணம். மிகக் குறுகிய காலத்திலேயே பெங்களூருவில் உள்ள ‘டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா’-வில் அவருக்கு பத்திரிகையாளர் பணி கிடைத்தது. பிறகு ‘ஈநாடு’ என்கிற தொலைக்காட்சியில் பணிப்புரிந்தார். 2000ல் இவரின் தந்தையின் மறைவுக்குப் பின்னர் அவர் எடிட்டராக இருந்து ‘லங்கேஷ் பத்ரிக்கே’ எனும் இதழை நடத்தி வந்தார். இவருக்கும் இவரின் சகோதரருக்கும் இடையே பத்திரிகையில் வெளியான கருத்துகளால் மோதல் ஏற்பட்டது. லங்கேஷ் எழுத்துகள் நக்சல்களுக்கு ஆதரவாக இருப்பதாக கௌரியின் சகோதரர் குற்றம் சாட்டினார். கௌரி அதற்கு மறுப்பு தெரிவித்து, லங்கேஷ் பத்திரிக்கையிலிருந்து விலகி ‘கௌரி லங்கேஷ் பத்ரிக்கே’ என்று தனியே ஒரு நிறுவனத்தை உருவாக்கினார். 50 நபர்களைக் கொண்டு தொடங்கப்பட்ட அந்த நிறுவனத்தில் தன் உயிர் பிரியும் வரை எடிட்டராகப் பணிபுரிந்தார்.

நக்சலைட்டுகளை வன்முறையை விடுத்து அரசிடம் சரணடையக் கோரி கர்நாடக அரசு நடத்திய பேச்சு வார்த்தையின்போது அரசு தரப்பில் இவரொரு உறுப்பினராக இருந்தார். தாழ்த்தப்பட்டோர் நலனுக்காக தொடங்கப்பட்ட ‘கோமு சௌகார்டா வேதிக்கே’ (KomuSouharda Vedike) என்கிற மன்றத்தின் தலைமைப் பொறுப்பிலும் அவர் இருந்துள்ளார்.

செப்டம்பர் 2017ல் பல அரசியல் காரணங்களால் அவர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார். அதை எதிர்த்து நாடு முழுவதும் பல பத்திரிகையாளர்கள் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். #IAmGauri என்கிற வாசகம் போராட்டக் களமெங்கும் ஒலித்தது.

கௌரியின் மறைவுக்குப் பின் அவரைக் கௌரவிக்கும் வகையில் ‘Anna Politkovskaya Award’ வழங்கப்பட்டது. அந்த விருது ரஷ்யாவில் 2006ம் ஆண்டு சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட ‘Anna Politkovskaya’ என்ற பத்திரிகையாளரின் நினைவில் வழங்கப்படுகிறது. பாகிஸ்தானில் தாலிபானுக்கு எதிராகப் போராடிய குலாலாய் இஸ்மாயில் (Gulalai Ismail) என்பவருடன் சேர்த்து ‘Reach all women in war’ என்கிற இன்னொரு விருதும் கெளரிக்கு வழங்கப்பட்டது.

சித்தானந் ராஜ்கத்தா என்கிற பத்திரிகையாளரை 1980ல் திருமணம் செய்தவர் கெளரி லங்கேஷ். திருமணம் ஆன ஐந்து ஆண்டுகளில் விவாகரத்து ஆகிவிட்டது என்றாலும் இருவரிடையே தொடர்ந்து நட்புறவு இருந்து வந்தது. கெளரியின் மறைவின்போது சித்தானந் ராஜ்கத்தா, “இடதுசாரி, மதச்சார்பற்றவர், இந்துத்துவ எதிர்ப்பாளர் என்பனவெல்லாம் இருக்கட்டும். என்னைப் பொறுத்தவரையில் அவள் என் தோழி, என் காதலி. அதையும் தாண்டி அழகின் சிகரம் அவள்” என்று கெளரி மீதான தன் அன்பை வெளிப்படுத்தியிருந்தார்.

ஆன்லைன் மூலம் காவல்துறையில் புகார் கொடுப்பது எப்படி?

சமூக வலைதளங்களில் பிற மதத்தை அல்லது சாதியைப் பற்றி இழிவாகப் பேசுவதன் வழியாக மக்களிடையே குழப்பத்தையும், கலவரத்தையும் ஏற்படுத்த வேண்டும் எனும் குரூர நோக்கத்துடன் சில சமூக விரோதிச் சக்திகள் செயல்பட்டு வருகின்றன.

ஒரு ஆன்ட்ராய்ட் மொபைலும், இன்டெர்நெட் வசதியும் இருந்தால் என்ன வேண்டுமானாலும் நான் பேசுவேன்; அதை யாரும் கேள்விக்கேட்க முடியாது என்பது போலவே பலரின் பதிவுகள் இருக்கின்றன. அவற்றையெல்லாம் பார்க்கும்போது நமக்கு கோபம் வரலாம். அது இயல்பு. ஆனால் அந்த கோபத்தின் வெளிப்பாடாக ஆபாச வார்த்தையைக் கொண்டு திட்டுவது, அவர்களுக்கு கொலை மிரட்டல் கொடுப்பது என சிலர் பின்னூட்டமிடுவதை நம்மால் பார்க்க முடிகிறது. இதுவொரு மிகத் தவறான, கண்டிக்கத்தக்க வழிமுறை. எனவே ஒருவர் சமூக ஊடகங்களில் மோசமாகக் கருத்துரைக்கும்போது அந்தத் தளத்திலேயே அது குறித்து ரிப்போர்ட் செய்வதும், பிறகு சட்ட ரீதியான நடவடிக்கையை எடுப்பதுமே சரியான வழிமுறை.

ஆன்லைன் வசதி இருப்பதால் காவல்துறையில் உடனடியாக புகார் அளிப்பது முன்பைக் காட்டிலும் இப்போது எளிதாகிவிட்டது. சரி, எப்படி ஆன்லைன் மூலமே புகார் கொடுப்பது என்று கேள்வி உங்களுக்கு எழலாம். அதற்கான வழிமுறையை இங்கு பார்ப்போம்.

eservices.tnpolice.gov.in/CCTNSNICSDC/ComplaintRegistrationPage?0 எனும் இந்த லிங்கைப் பயன்படுத்தி உள்நுழைந்து அதில் கேட்கப்பட்டுள்ள தகவலை ஒன்றன் பின் ஒன்றாகப் பதிவு செய்ய வேண்டும். மாவட்டம், இடம், ஆகியவை தாங்கள் எங்கு வசிக்கிறீர்களோ அந்த விலாசத்தை மையமாகக் கொண்டு பதிவு செய்ய வேண்டும்.

பூர்த்தி செய்யவேண்டிய படிவம்.

உங்கள் விலாசம் மற்றும் மொபைல் எண் ஆகியவற்றை சரியாகப் பதிவு செய்ய வேண்டியது அவசியம். ஏனெனில் அந்த எண்ணுக்குத்தான் பதிவு செய்யப்பட்ட புகார் சம்பந்தமான குறுந்தகவல் கிடைக்கும். மேலும் அதன் மூலமே உங்களைத் தொடர்புகொள்ளவும் முடியும்.

Subject என்று உள்ள இடத்தில் Cyber Offences இணையதளக் குற்றங்கள் என்பதைப் பதிவு செய்து கொள்ளுங்கள். Description-ல் உங்களுடைய புகாரை சுருக்கமாகவும் தெளிவாகவும் புரியும்படி பதிவு செய்யுங்கள். பேஸ்புக் பதிவாக இருந்தால் அந்தப் பதிவின் லிங்கை காபி செய்து அங்கு பேஸ்ட் செய்து விடுங்கள்.

அதன் கீழே உள்ள அட்டாச்மன்ட்டில் அந்த சமூக வலைதள பதிவின் ScreenShot புகைப்படம் மற்றும் அந்தக் குற்றம் சாட்டப்படக்கூடிய நபரின் தகவல்களைப் பதிவேற்றம் செய்துக்கொள்ளுங்கள்.

அதன் பிறகு உங்கள் அலைபேசிக்கு ஒரு குறுந்தகவல் கிடைக்கும்.
அந்தப் புகார் எண்ணை வைத்து உங்கள் புகார் எந்த நிலையில் உள்ளது என்பதை அதில் உள்ள லிங்கை சொடுக்கி அறிந்துகொள்ளலாம்.

சாதாரண ஒரு சமூக வலைதளப் பதிவு என்று எண்ணாமல் நாம் முயற்சிக்கும் இதுபோன்ற புகார் நடவடிக்கைகளில் விசாரணை செய்து வழக்குப் பதிவு செய்தால், அந்த நபருக்கு IPC இ.பி.கோ. பிரிவு 153(A) அடிப்படையில் இரு பிரிவினருக்கு மத்தியில் கலவரம் ஏற்படுத்த முயற்சி செய்தமைக்கு 3 ஆண்டுகள் வரை சிறை தண்டனை விதிக்கப்படலாம். அல்லது, பிரிவு 295(A), 298 அடிப்படையில் மத நம்பிக்கையை இழிவுபடுத்தினால் 3 ஆண்டுகள் வரை சிறை தண்டனை, பிரிவு 499 அவதூறு தெரிவித்தல், Information Technology Act Section 66(A) அடிப்படையில் 3 ஆண்டுகளை வரை சிறை தண்டனை போன்ற நடவடிக்கை ஏதேனும் எடுக்கப்படலாம்.

கெடு நோக்குடன் செயல்படுவோரை சட்டரீதியாக தண்டிப்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டியுள்ளது. பல புகார்கள் குவிந்து நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படும்போது இதுபோன்ற தவறான சமூக வலைதளப் பதிவுகள் நிச்சயம் குறையும்.

குறிப்பு:
இந்த இணையதளப் புகார் எனும் வசதியை நேரில் சென்று கொடுக்க இயலாத நிலையில் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். மேலும், நம்முடைய புகாரை வாங்க காவல்நிலையத்தில் மறுக்கிறார்கள் எனும் பட்சத்தில் இந்தப் புகார் எண்ணை நீங்கள் கூடுதல் நடவடிக்கை எடுக்க ஆதாரமாகவும் பயன்படுத்தலாம். ஆனாலும் அவசரமான சூழ்நிலைகள், குற்றவாளியை உடனே பிடிக்க வேண்டிய தருணங்கள், பெரிய குற்றங்கள் சம்பந்தப்பட்ட உடனடி நடவடிக்கை தேவைப்படும் இடங்களில் புகார்களை காவல்நிலையத்திற்கே சென்று கொடுப்பது சிறந்தது.